Whence
หมวกปานามา
แฟชั่น

หมวกปานามา มาจากที่ไหน?

หมวกปานามามาจากเอกวาดอร์ มันสานด้วยมือจากฟางโตกียาในพื้นที่ตั้งแต่มอนเตกริสตีใกล้ชายฝั่งแปซิฟิกไปจนถึงกวังกาบนเทือกเขาแอนดีส และได้ชื่อที่ชวนเข้าใจผิดมาจากสถานที่ที่นักเดินทางซื้อมัน

สานจากฟางโตกียา

หมวกทำจากใบของ Carludovica palmata หรือต้นปาล์มโตกียา พืชคล้ายปาล์มของชายฝั่งเอกวาดอร์ ชาวไร่ตัดก้านใบ แยกเส้นใยออกจากผิวนอกสีเขียว แล้วนำไปต้ม ตากแห้ง และฟอกขาวด้วยกำมะถันเหนือไฟฟืน จากนั้นช่างสานจึงสานส่วนยอดและปีกหมวก หมวกหนึ่งใบอาจใช้เวลาตั้งแต่หนึ่งวันจนถึงแปดเดือน ขึ้นอยู่กับความละเอียด ในปี 2012 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนงานสานนี้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ

ขายบนคอคอด

ในศตวรรษที่ 19 หมวกฟางของเอกวาดอร์ เช่นเดียวกับสินค้าอเมริกาใต้อีกหลายอย่าง ถูกส่งไปที่คอคอดปานามาก่อนแล้วจึงขายต่อจากที่นั่น หมวกจึงได้ชื่อตามสถานที่ขาย คำว่า “Panama hat” ปรากฏในสิ่งพิมพ์แล้วภายในปี 1828 การค้าบูมขึ้นในยุคตื่นทองแคลิฟอร์เนีย นักแสวงโชคที่ข้ามคอคอดไปแคลิฟอร์เนียต้องการหมวกกันแดด และภายในปี 1850 การส่งออกหมวกฟางสานไปยังสหรัฐอเมริกาก็สูงถึง 220,000 ใบต่อปี

ทำไมคนถึงทายว่าปานามา

คนงานที่สร้างคลองปานามาสวมหมวกนี้กันแดดที่แผดเผา และในปี 1906 ประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ ไปตรวจงานก่อสร้างคลองในชุดสูทผ้าลินินสีขาวกับหมวกเอกวาดอร์แบบนี้ ภาพถ่ายเหล่านั้นจุดกระแสแฟชั่น ปานามาเองก็มีหมวกฟางดั้งเดิมของตน คือหมวกปินตาโอ (pinta'o) ของจังหวัดโกเกล ซึ่งสานลวดลายสีเข้มไว้ และยูเนสโกขึ้นทะเบียนในปี 2017

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · ich.unesco.org ↗ · smithsonianmag.com ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

บูตเวลลิงตัน (รองเท้าบูตยาง)
แฟชั่น

บูตเวลลิงตัน (รองเท้าบูตยาง)

📍 ลอนดอน อังกฤษ

บูตเวลลิงตันตั้งชื่อตามดยุกแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 ผู้ให้ฮอบี ช่างทำรองเท้าบนถนนเซนต์เจมส์ในลอนดอน ดัดแปลงบูตขี่ม้าแบบเฮสเซียนในต้นศตวรรษที่ 19 เวลลิงตันรุ่นแรกทำจากหนัง ส่วนบูตยางกันน้ำตามมาในทศวรรษ 1850

เนกไท (คราวัต)
แฟชั่น

เนกไท (คราวัต)

📍 โครเอเชีย (แนวชายแดนทหารของฮับส์บูร์ก)

เนกไทมีต้นกำเนิดจากผ้าพันคอผูกปมของทหารโครเอเชียที่รับใช้ในฝรั่งเศสช่วงสงครามสามสิบปี (1618–1648) ชาวปารีสเลียนแบบและเรียกว่า “cravates” ตามคำว่า “Croates” ปัจจุบันโครเอเชียเฉลิมฉลองวันคราวัตในวันที่ 18 ตุลาคม

ซอมเบรโรบูเอลติเอา (หมวกอ้อสานลายขาวดำ)
แฟชั่น

ซอมเบรโรบูเอลติเอา (หมวกอ้อสานลายขาวดำ)

📍 หุบเขาซีนูและซานฆอร์เฆ (กอร์โดบาและซูเกร) โคลอมเบีย

ซอมเบรโรบูเอลติเอาสีขาวดำมาจากชาวเซนูในหุบเขาซีนูและซานฆอร์เฆของโคลอมเบีย สานจากต้นอ้อคาญาเฟลชา ชื่อหมายถึงการสานที่หมุนวนไปรอบๆ และในปี 2004 มันกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ

เรื่องอื่นๆ จากอเมริกาใต้

แอนธูเรียม (ดอกนกฟลามิงโก)
พืช

แอนธูเรียม (ดอกนกฟลามิงโก)

📍 โคลอมเบียตะวันตกเฉียงใต้และเอกวาดอร์

แอนธูเรียมเงางามรูปหัวใจของฮาวายเป็นพืชพื้นเมืองของโคลอมเบียและเอกวาดอร์ และเพิ่งมาถึงเกาะจากลอนดอนในปี 1889 “หัวใจ” สีแดงไม่ใช่กลีบดอก ดอกจริงคือตุ่มเล็กๆ บนแท่งของมัน

มารีเนรา (ระบำผ้าเช็ดหน้า)
ดนตรีและการเต้น

มารีเนรา (ระบำผ้าเช็ดหน้า)

📍 ชายฝั่งเปรู (ตั้งแต่ลิมาถึงตรูฮีโย)

มารีเนราคือระบำเกี้ยวพาราสีที่คู่เต้นหยอกล้อกันด้วยการโบกผ้าเช็ดหน้า ในแบบภาคเหนือผู้หญิงจะเต้นเท้าเปล่า มันได้ชื่อนี้ในปี 1879 เพื่อเป็นเกียรติแก่กองทัพเรือเปรู และการประกวดระดับชาติเริ่มต้นที่ตรูฮีโยในปี 1960

ฟุตซอล
เกม

ฟุตซอล

📍 มอนเตวิเดโอ อุรุกวัย

ฟุตซอลถือกำเนิดช่วงต้นทศวรรษ 1930 ที่มอนเตวิเดโอ อุรุกวัย โดยฮวน การ์โลส เซเรียนี ครูผู้คิดให้เป็นฟุตบอลในร่มสำหรับ YMCA ส่วนบราซิล ซึ่งไม่นานก็มีเกมคล้าย ๆ กันเกิดขึ้น ได้ช่วยเผยแพร่มันไปทั่วโลก