Whence
เสื้อคลุมหนังพอสซัม
แฟชั่น

เสื้อคลุมหนังพอสซัม มาจากที่ไหน?

เสื้อคลุมหนังพอสซัมมาจากตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย ในบริเวณที่ปัจจุบันคือรัฐวิกตอเรีย นิวเซาท์เวลส์ และเซาท์ออสเตรเลีย ชาวอะบอริจินที่นั่นเย็บหนังพอสซัมหลายสิบผืนเข้าด้วยกันเป็นเสื้อคลุมที่อบอุ่นและกันฝน และสลักเรื่องราวของเผ่าและผืนแผ่นดินของตนลงบนด้านหนัง

หนัง เอ็น และดินสีโอเคอร์

เสื้อคลุมทำขึ้นในที่ที่ฤดูหนาวเย็นและมีพอสซัมชุกชุม ผู้ทำเย็บหนังเข้าด้วยกันด้วยเอ็นจิงโจ้ แล้วกรีดลวดลายลงบนด้านหนัง ลวดลายแสดงอัตลักษณ์ของเผ่า สัตว์ พืช และลักษณะภูมิประเทศ จากนั้นจึงทาเสื้อคลุมด้วยส่วนผสมของยางไม้ ดินสีโอเคอร์ และไขมัน ซึ่งทั้งตกแต่งและปกป้องมันไปพร้อมกัน เสื้อคลุมยังใช้เป็นผ้าห่ม ที่นอน และผ้าห่อทารก และส่งต่อกันเป็นมรดกตกทอด

ของที่หลงเหลือน้อยนิด และเสื้อคลุมผืนใหม่

ก่อนปี 1830 แทบทุกคนในภูมิภาคนี้มีเสื้อคลุมเป็นของตัวเอง ผู้ตั้งถิ่นฐานก็นิยมมันเช่นกัน แต่เมื่อชาวอะบอริจินสูญเสียที่ดินและได้รับแจกผ้าห่มที่กันน้ำได้น้อยกว่ามาแทน การทำเสื้อคลุมก็สูญหายไปในปลายศตวรรษที่ 19 เสื้อคลุมเปราะบางและมักถูกฝังไปพร้อมเจ้าของ จึงเหลือรอดมาเพียงไม่กี่ผืน ในจำนวนนี้มีเสื้อคลุมของชาวยอร์ตายอร์ตาที่เก็บได้ในปี 1853 และเสื้อคลุมของชาวกันดิตจ์มาราจากทะเลสาบคอนดาที่เก็บได้ในปี 1872 ในปี 1999 ผู้หญิงชาวอะบอริจินเริ่มเรียนรู้งานฝีมือนี้ใหม่จากเสื้อคลุมเหล่านั้น

ทำไมคนถึงทายว่าแคนาดา

เสื้อผ้าขนสัตว์ชวนให้นึกถึงดินแดนเหนืออันหนาวเย็นและแคนาดา ที่ซึ่งการค้าขนสัตว์ระหว่างผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรปกับชนชาติเฟิร์สต์เนชันส์แผ่ขยายจากชายฝั่งแอตแลนติกไปถึงชายฝั่งแปซิฟิกระหว่างศตวรรษที่ 16 ถึง 19 แต่ขนสัตว์ก็ให้ความอบอุ่นแก่ผู้คนในดินแดนใต้สุดเช่นกัน ตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลียมีฤดูหนาวที่เย็นและชื้น และผู้คนที่นั่นทำเสื้อคลุมมานับพันปี นับตั้งแต่ผู้อาวุโสสวมเสื้อคลุมผืนใหม่ในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพปี 2006 เวิร์กช็อปทำเสื้อคลุมก็แพร่ไปทั่ววิกตอเรีย นิวเซาท์เวลส์ และเซาท์ออสเตรเลีย

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Possum skin cloak ↗ · web.archive.org › display ↗ · web.archive.org › possum skin cloaks ↗ · smithsonianmag.com ↗ · en.wikipedia.org › North American fur trade ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

รองเท้าส้นสูง
แฟชั่น

รองเท้าส้นสูง

📍 เปอร์เซีย (อิหร่าน)

ส้นรองเท้าเริ่มจากรองเท้าขี่ม้าในเปอร์เซีย ช่วยให้นักขี่ม้าวางเท้าในโกลนได้มั่น ราวปี 1600 เมื่อเปอร์เซียของชาห์อับบาสเป็นที่สนใจของยุโรป ชายชาวยุโรปก็หันมาใส่ส้นสูง และในราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ส้นสีแดงคือเครื่องหมายของชนชั้นอภิสิทธิ์

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)
แฟชั่น

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)

📍 ลอนดอน อังกฤษ

บูตแบบสวมที่มียางยืดด้านข้างถูกคิดค้นในลอนดอนยุควิกตอเรียโดย เจ. สปาร์กส์ ฮอลล์ ช่างทำรองเท้าของควีนวิกตอเรีย ซึ่งคุยว่าพระนางสวมมันเดินทุกวัน มันเพิ่งได้ชื่อ “บูตเชลซี” ในทศวรรษ 1950–60 เมื่อหนุ่มสาวย่านคิงส์โรดปลุกกระแสมันขึ้นอีกครั้ง

เนกไท (คราวัต)
แฟชั่น

เนกไท (คราวัต)

📍 โครเอเชีย (แนวชายแดนทหารของฮับส์บูร์ก)

เนกไทมีต้นกำเนิดจากผ้าพันคอผูกปมของทหารโครเอเชียที่รับใช้ในฝรั่งเศสช่วงสงครามสามสิบปี (1618–1648) ชาวปารีสเลียนแบบและเรียกว่า “cravates” ตามคำว่า “Croates” ปัจจุบันโครเอเชียเฉลิมฉลองวันคราวัตในวันที่ 18 ตุลาคม

เรื่องอื่นๆ จากโอเชียเนีย

อูคูเลเล
ดนตรีและการเต้น

อูคูเลเล

📍 โฮโนลูลู ฮาวาย

ช่างฝีมือชาวมาเดราที่ล่องเรือมาฮาวายในปี 1879 ดัดแปลงกีตาร์มาเชตีตัวเล็กของพวกเขาให้กลายเป็นอูคูเลเลในทศวรรษ 1880 และพระเจ้าคาลาคาอัวทรงทำให้มันเป็นเครื่องดนตรีโปรดของราชสำนัก ชื่อในภาษาฮาวายแปลคร่าว ๆ ว่า “หมัดกระโดด”

ไลฟ์เซฟวิ่งโต้คลื่น (กีฬาชายหาด)
เกม

ไลฟ์เซฟวิ่งโต้คลื่น (กีฬาชายหาด)

📍 บอนไดและบรอนเต ซิดนีย์ ออสเตรเลีย

การช่วยชีวิตในคลื่นเฟื่องฟูขึ้นบนชายหาดของซิดนีย์ เมื่อมีการอนุญาตให้ว่ายน้ำตอนกลางวันในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 บอนไดและบรอนเตต่างอ้างว่าเป็นสโมสรแห่งแรก งานแข่งขันของพวกเขาเปลี่ยนทักษะการกู้ภัยให้เป็นการแข่งขัน เช่น การพายเรือโต้คลื่นลำหนักฝ่าคลื่น

เฮย์ติกิ (จี้หยกเขียว)
สิ่งประดิษฐ์

เฮย์ติกิ (จี้หยกเขียว)

📍 นิวซีแลนด์ (อาโอเทอาโรอา)

เฮย์ติกิ รูปคนที่ห้อยคอ (“hei”) เป็นสมบัติของชาวเมารีแห่งนิวซีแลนด์ ชิ้นที่งามที่สุดแกะจากหินสีเขียวเนื้อแข็ง pounamu ค่อย ๆ ขึ้นรูปด้วยการขัดด้วยหิน ไม้ และน้ำ แล้วส่งต่อกันในครอบครัวเป็นมรดกตกทอด