โลโคโมโค มาจากที่ไหน?
ข้าว แพตตี้เนื้อ และน้ำเกรวีสีน้ำตาล ปัจจุบันโปะหน้าด้วยไข่ดาว โลโคโมโคเสิร์ฟครั้งแรกในปี 1949 ที่ร้านลินคอล์นกริลล์ในฮิโล ฮาวาย วัยรุ่นขาประจำตั้งชื่อมันตามเพื่อนที่มีฉายาว่า “บ้า” (loco ในภาษาสเปน)
ข้าว แพตตี้เนื้อ และน้ำเกรวีสีน้ำตาล ปัจจุบันโปะหน้าด้วยไข่ดาว โลโคโมโคเสิร์ฟครั้งแรกในปี 1949 ที่ร้านลินคอล์นกริลล์ในฮิโล ฮาวาย วัยรุ่นขาประจำตั้งชื่อมันตามเพื่อนที่มีฉายาว่า “บ้า” (loco ในภาษาสเปน)
📍 เวนิส อิตาลี
คาร์ปัชโชถูกคิดขึ้นที่แฮร์รีส์บาร์ในเวนิสโดยจูเซปเป ชีปรีอานี สำหรับเคาน์เตสคนหนึ่งที่หมอสั่งให้เลี่ยงเนื้อสุก เขาตั้งชื่อเนื้อวัวดิบที่หั่นบางเฉียบนี้ตามวิตตอเร คาร์ปัชโช จิตรกรชาวเวนิสที่ขึ้นชื่อเรื่องการใช้สีแดงสด
📍 เบอร์ลิน เยอรมนี
เคอร์รีเวิร์สต์วางขายครั้งแรกในเบอร์ลินเมื่อปี 1949 โดยแฮร์ทา ฮอยเวอร์ ผู้ทำซอสสำหรับไส้กรอกทอดจากซอสมะเขือเทศกับผงกะหรี่ที่เธอได้มาจากทหารอังกฤษ ปัจจุบันคาดว่าชาวเยอรมันกินมันปีละ 800 ล้านชิ้น
📍 ลิมาและแถบชายฝั่ง เปรู
เนื้อวัวหั่นเส้นผัดในกระทะจีนกับซีอิ๊ว หอมใหญ่ และมะเขือเทศ เสิร์ฟพร้อมทั้งเฟรนช์ฟรายส์และข้าว โลโม ซัลตาโดเป็นเมนูโปรดของชาวเปรูที่ถือกำเนิดจาก chifa อาหารของผู้อพยพชาวจีนที่เข้ามาในเปรูตั้งแต่ปี 1849
📍 แถบซิดนีย์ (แม่น้ำจอร์จส์) ออสเตรเลีย
Boomerang มาจากภาษาอะบอริจินของแถบซิดนีย์ บันทึกเป็น “bou-mar-rang” ในปี 1822 แต่บูมเมอแรงที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จัก แกะจากงาแมมมอธ ถูกพบในถ้ำแห่งหนึ่งในโปแลนด์
📍 นิวซีแลนด์
Mako เป็นคำเมารีจากนิวซีแลนด์ที่หมายถึงฉลามหรือฟันของมัน ชาวซามัวเรียก mago และชาวฮาวายเรียก manō ฉลามมาโกครีบสั้นเป็นฉลามที่เร็วที่สุดเท่าที่รู้จัก และขึ้นชื่อเรื่องการกระโดดสูงพ้นน้ำเมื่อติดเบ็ด
📍 ตองงา
กัปตันคุกได้คำว่า taboo มาจากตองงาในปี 1777 เมื่อขุนนางตองงาที่เขาเชิญมาร่วมมื้อค่ำไม่ยอมกิน เพราะพวกเขาเป็น taboo หรือ “ต้องห้าม” คำคล้าย ๆ กันมีอยู่ทั่วโพลินีเชีย เช่น kapu ในภาษาฮาวาย