เมเปิลไซรัป มาจากที่ไหน?
เมเปิลไซรัปมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอเมริกาเหนือ จากควิเบกและป่าโดยรอบ ชนพื้นเมืองในภูมิภาคนี้เป็นกลุ่มแรกที่เคี่ยวน้ำเลี้ยงของต้นเมเปิลจนเป็นไซรัปและน้ำตาล และทุกวันนี้ควิเบกแห่งเดียวผลิตเมเปิลไซรัปราว 72% ของโลก
น้ำเลี้ยงในฤดูหิมะละลาย
ต้นเมเปิลสะสมแป้งไว้ตลอดฤดูหนาว และในช่วงปลายหนาวต้นฤดูใบไม้ผลิ แป้งจะเปลี่ยนเป็นน้ำตาลที่ลอยขึ้นมากับน้ำเลี้ยง ชนพื้นเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือใช้มันมานานก่อนชาวยุโรปจะมาถึง เมื่อหิมะเริ่มละลายในฤดูใบไม้ผลิ ชาวอัลกองเควียนจะบากรอยรูปตัว V บนลำต้น แล้วให้น้ำเลี้ยงไหลตามต้นอ้อหรือเปลือกไม้ลงในถังดินเผาหรือตะกร้าเปลือกต้นเบิร์ช พวกเขาตั้งทิ้งไว้ข้างนอกในคืนที่หนาวเย็น ทิ้งน้ำแข็งที่จับตัวด้านบน แล้วเคี่ยวส่วนที่เหลือในหม้อดินจนข้น
ผู้ตั้งถิ่นฐานหัดเจาะต้นเมเปิล
ชนพื้นเมืองสอนผู้ตั้งอาณานิคมที่เพิ่งมาถึงให้รู้วิธีเจาะเอาน้ำเลี้ยงจากต้นเมเปิลในฤดูหิมะละลาย และภายในปี 1680 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรปกับพ่อค้าขนสัตว์ก็เก็บผลผลิตจากเมเปิลแล้ว โดยใช้สว่านเจาะรูแทนการกรีดเปลือก จนถึงศตวรรษที่ 19 เมเปิลมีค่าส่วนใหญ่ในฐานะแหล่งน้ำตาล เพราะน้ำตาลอ้อยต้องนำเข้าจากหมู่เกาะเวสต์อินดีส ราวช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา น้ำตาลอ้อยครองตลาดในสหรัฐฯ และผู้ผลิตก็หันมาทุ่มเทให้ไซรัป
กระท่อมน้ำตาลของควิเบก
จนถึงทศวรรษ 1930 สหรัฐฯ ผลิตเมเปิลไซรัปส่วนใหญ่ของโลก ทุกวันนี้แคนาดาผลิตได้มากกว่าสามในสี่ เกือบทั้งหมดอยู่ในควิเบก ซึ่งผู้ผลิตทำงานภายใต้โควตา และสหพันธ์ของพวกเขาถึงกับมีไซรัปสำรองเก็บไว้ ในกระท่อมน้ำตาลหรือ cabane à sucre น้ำเลี้ยง 20 ถึง 50 ส่วนจะถูกเคี่ยวให้เหลือไซรัป 1 ส่วน และในแคนาดา ไซรัปต้องมีน้ำตาลอย่างน้อย 66 เปอร์เซ็นต์
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · americanindianmagazine.org ↗
