อังกลุง (เครื่องเขย่าไม้ไผ่) มาจากที่ไหน?
อังกลุงมาจากชวาตะวันตก ดินแดนของชาวซุนดาในอินโดนีเซีย เครื่องดนตรีไม้ไผ่นี้แต่ละอันให้เสียงเพียงโน้ตเดียวเมื่อเขย่า การเล่นเพลงจึงต้องใช้ผู้เล่นทั้งทีม แต่ละคนเขย่าให้ดังในจังหวะที่พอดี
กระบอกไม้ไผ่ในกรอบ
อังกลุงหนึ่งอันประกอบด้วยกระบอกไม้ไผ่สองถึงสี่กระบอกแขวนอยู่ในกรอบไม้ไผ่ และผูกด้วยเชือกหวาย ช่างฝีมือชั้นครูเหลาและตัดกระบอกให้ได้เสียงโน้ตที่กำหนด โดยเทียบเสียงเป็นคู่แปดคล้ายระฆังมือ ผู้เล่นจับฐานของกรอบด้วยมือข้างหนึ่งแล้วเขย่าด้วยอีกข้าง ให้เกิดเสียงโน้ตซ้ำ ๆ ไม้ไผ่ดำชนิดพิเศษที่ใช้ทำจะเก็บเกี่ยวในช่วงสองสัปดาห์ต่อปีที่จักจั่นร้อง
ดนตรีซุนดาหลายศตวรรษ
อังกลุงเริ่มต้นในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือจังหวัดชวาตะวันตกและบันเติน และชาวซุนดาเล่นมันมาหลายศตวรรษในพิธีของหมู่บ้าน เช่น การปลูกข้าวและการเก็บเกี่ยว อังกลุงเก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่คืออังกลุงกุบรัก (Angklung Gubrag) ทำขึ้นในศตวรรษที่ 17 ที่จาซิงงา ในแถบโบกอร์ ในบันเติน ชาวบาดูยยังคงเล่นอังกลุงรูปแบบโบราณที่เรียกว่าอังกลุงบูฮุน (angklung buhun) ในพิธีเก็บเกี่ยวของพวกเขา
จากหมู่บ้านสู่วงออร์เคสตรา
อังกลุงดั้งเดิมใช้บันไดเสียงห้าเสียง ในปี 1938 แดง สุติญญา นักดนตรีจากบันดุง ทำอังกลุงที่เทียบเสียงตามบันไดเสียงไดอาโทนิกแบบตะวันตก ทำให้มันเล่นได้แทบทุกเพลงและร่วมเล่นกับวงออร์เคสตราได้ด้วย อังกลุงแบบนี้เรียกว่าอังกลุงปาแดง (angklung padaeng) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ในปี 1966 อุดโจ งาลาเกนา ลูกศิษย์ของเขา กับอุม สุมิอาตี ภรรยา เปิดซาวง์อังกลุงอุดโจ (Saung Angklung Udjo) ที่บันดุง ศูนย์กลางของเครื่องดนตรีนี้และงานช่างที่สร้างมัน ยูเนสโกขึ้นทะเบียนอังกลุงเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2010
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · ich.unesco.org ↗ · guinnessworldrecords.com ↗
