ดนตรีและการเต้น

เคป็อป (ดนตรี) มาจากที่ไหน?

เคป็อปมาจากโซล เกาหลีใต้ รูปแบบสมัยใหม่ของมันมักนับเริ่มจากวันที่ 11 เมษายน 1992 เมื่อวงสามคนซอแทจีแอนด์บอยส์แสดงเพลง “Nan Arayo” (ฉันรู้) ซึ่งผสมแร็ปกับแดนซ์ป็อป ในรายการประกวดความสามารถทางโทรทัศน์เกาหลี

คะแนนต่ำสุด เพลงฮิตที่สุด

ซอแทจี ซึ่งเริ่มต้นในวงเฮฟวีเมทัล ตั้งวงในปี 1992 ร่วมกับยังฮย็อนซ็อกและอีจูโน และซิงเกิล “Nan Arayo” ของพวกเขาออกวางจำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม ในรายการประกวดความสามารถของสถานี MBC ในเดือนเมษายน คณะกรรมการให้คะแนนเพลงนี้ต่ำที่สุดของคืนนั้น แต่ผู้ฟังไม่เห็นด้วย เพลงนี้ครองอันดับหนึ่งนานเป็นสถิติ 17 สัปดาห์ติดต่อกัน ความสำเร็จนี้มาจากจังหวะนิวแจ็กสวิง ท่อนฮุกติดหู และเนื้อเพลงที่พูดถึงปัญหาของสังคมเกาหลี

จากแร็ปแดนซ์สู่วงไอดอล

ความนิยมของวงสามคนนี้ในหมู่วัยรุ่นทำให้อุตสาหกรรมดนตรีหันมาทางทีนป็อป และอัลบั้มที่สองของพวกเขาก็เป็นแผ่นเสียงแรกในเกาหลีที่ขายได้กว่า 2 ล้านชุด อีซูมัน ก่อตั้ง SM Entertainment ในปี 1995 และพัฒนาระบบไอดอล H.O.T. เดบิวต์ในปี 1996 หลังการฝึกอย่างเข้มงวดทั้งการร้อง การเต้น มารยาท และการรับมือกับสื่อ ในปีเดียวกัน ยังฮย็อนซ็อก ซึ่งตอนนั้นเป็นอดีตสมาชิกของวงสามคนแล้ว ก่อตั้ง YG Entertainment และวงไอดอลก็ผุดขึ้นมากมาย

ทำไมคนถึงบอกว่าญี่ปุ่น

คำว่าเคป็อปเป็นคำคู่ขนานฝั่งเกาหลีใต้ของคำว่าเจป็อป และการใช้ครั้งแรกเท่าที่รู้อยู่ในนิตยสาร Billboard ฉบับวันที่ 9 ตุลาคม 1999 ในปลายทศวรรษ 1990 ค่ายต้นสังกัดของเกาหลียังรับเอาโมเดลธุรกิจไอดอลที่ใช้ในเจป็อปมาด้วย คือการคัดเลือกและฝึกฝนนักแสดงรุ่นเยาว์ แต่ตัวเสียงดนตรีเติบโตในโซล จากนักดนตรีเกาหลีที่ผสมแดนซ์มิวสิกตะวันตก ฮิปฮอป อาร์แอนด์บี และร็อก และในประเทศ ชาวเกาหลีก็ยังมักเรียกเพลงป็อปของตัวเองว่า gayo

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › K pop ↗ · en.wikipedia.org › I Know (Seo Taiji and Boys song) ↗ · koreaherald.com ↗

ดนตรีและการเต้นรำอื่นๆ

ดนตรีและการเต้น

ฮิปฮอป (ดนตรี)

📍 เดอะบรองซ์ นิวยอร์กซิตี สหรัฐอเมริกา

ฮิปฮอปเติบโตขึ้นในทศวรรษ 1970 และวันเกิดที่รู้จักกันดีที่สุดของมันคือ 11 สิงหาคม 1973 ในงานปาร์ตี้เปิดเทอมที่อาคารอพาร์ตเมนต์ในเดอะบรองซ์ ซึ่งดีเจ คูล เฮิร์ก ชาวจาเมกา เปิดแผ่นเสียงเพลงเดียวกันสองแผ่นบนเครื่องเล่นสองเครื่องเพื่อยืดช่วงกลองที่นักเต้นชอบ

ดนตรีและการเต้น

ตับลา (กลองมือคู่)

📍 อินเดียตอนเหนือ (แถบเดลี)

ตับลา กลองมือคู่หนึ่ง เป็นรูปเป็นร่างในอินเดียตอนเหนือช่วงศตวรรษที่ 18 ปรมาจารย์คนแรกที่รู้จักคือสิทธาร์ ข่าน ซึ่งเล่นในเดลี วงกลมสีดำบนหน้ากลองแต่ละใบเรียกว่า syahi (“หมึก”) คือแป้งข้าวกับผงสีดำหลายชั้นที่ทำให้กลองร้องเพลงได้

ดนตรีและการเต้น

วอลทซ์ (การเต้นรำ)

📍 แถบเทือกเขาแอลป์ของบาวาเรียและออสเตรีย

วอลทซ์เริ่มในศตวรรษที่ 18 เป็นการเต้นรำชนบทแถบแอลป์ ที่ชาวนาในบาวาเรีย ทีโรล และสติเรียหมุนตัวกัน ชื่อมาจากคำเยอรมัน walzen แปลว่า หมุน ห้องบอลรูมของเวียนนาทำให้มันโด่งดัง แม้นักวิจารณ์จะว่าท่ากอดแนบชิดของมันไม่เหมาะสมอยู่นาน

เรื่องอื่นๆ จากเอเชีย

อาหาร

ติ่มซำ

📍 กว่างโจว (กวางตุ้ง) จีน

ติ่มซำเป็นภาษากวางตุ้งแปลว่า “แตะหัวใจ” เกิดขึ้นในโรงน้ำชาของกว่างโจว ที่ซึ่งนักเดินทางแวะพักดื่มชากับของว่างชิ้นเล็ก ๆ ไม่กี่อย่าง ธรรมเนียมนี้เรียกว่ายำฉา (“ดื่มชา”) ต่อมารุ่งเรืองในฮ่องกง

เกม

ฮาเนะสึกิ (ตีลูกขนไก่ปีใหม่)

📍 ญี่ปุ่น

ฮาเนะสึกิคือเกมปีใหม่ของญี่ปุ่น ตีลูกขนไก่โต้กันไปมาด้วยไม้ตีแบนที่เรียกว่าฮาโงอิตะ โดยไม่มีตาข่าย ใครพลาดจะโดนแต้มหมึกที่หน้า และเชื่อกันว่าการรักษาลูกให้ลอยอยู่กลางอากาศช่วยไล่ยุง

คำศัพท์

Boondocks (คำภาษาอังกฤษ)

📍 ลูซอนตอนใต้ ฟิลิปปินส์

สแลงอเมริกันแท้ ๆ ที่ใช้เรียกที่กันดารห่างไกลคำนี้ ที่จริงคือภาษาตากาล็อก ทหารอเมริกันในฟิลิปปินส์ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ได้คำว่า bundok ที่แปลว่า “ภูเขา” ติดปากมา แล้วนำกลับบ้านในรูป the boondocks