ต้นดักลาสเฟอร์ มาจากที่ไหน?
ต้นดักลาสเฟอร์มาจากอเมริกาเหนือตะวันตก ตั้งแต่บริติชโคลัมเบียลงใต้ไปถึงแคลิฟอร์เนีย และตามแนวเทือกเขาร็อกกี มันเป็นต้นไม้ที่สูงที่สุดในวงศ์สน และเป็นไม้เศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดชนิดหนึ่งของโลก
ยักษ์ใหญ่แห่งป่าตะวันตก
ดักลาสเฟอร์ชายฝั่งขึ้นตั้งแต่ตอนกลางของบริติชโคลัมเบีย ลงใต้ไปตามชายฝั่งแปซิฟิกราว 2,200 กิโลเมตร ส่วนอีกพันธุ์หนึ่งในแผ่นดินขึ้นตามแนวเทือกเขาร็อกกี ฟอสซิลแสดงว่าพืชชนิดนี้ไม่เคยขึ้นเองตามธรรมชาติที่ไหนนอกจากอเมริกาเหนือตะวันตก ต้นที่ชายฝั่งสูงได้ถึง 100 เมตร และบันทึกเก่ายังเล่าถึงต้นที่สูงกว่า 120 เมตร ต้นที่ใหญ่ที่สุดมักมีอายุเกิน 500 ปี เปลือกของต้นแก่หนาได้ถึง 36 ซม. ทำให้มันเป็นต้นไม้ที่ทนไฟที่สุดชนิดหนึ่งของแปซิฟิกนอร์ทเวสต์
ไม่ใช่เฟอร์แท้
แม้จะมีชื่อแบบนั้น ดักลาสเฟอร์ก็ไม่ใช่เฟอร์แท้ในสกุล Abies และไม่ใช่สปรูซ สน หรือเฮมล็อก ชื่อสกุลของมัน Pseudotsuga แปลว่า “เฮมล็อกปลอม” ต่างจากเฟอร์แท้ตรงที่โคนของมันห้อยลงและไม่ร่วงเกล็ด และมีใบประดับสามแฉกยื่นออกมาจากเกล็ด ว่ากันว่าเหมือนครึ่งหลังของหนู อาร์ชิบอลด์ เมนซีส์ นักธรรมชาติวิทยาชาวสกอต บันทึกต้นไม้นี้เป็นครั้งแรกบนเกาะแวนคูเวอร์ในต้นทศวรรษ 1790 และชื่อชนิด menziesii ก็ตั้งเป็นเกียรติแก่เขา
ทำไมคนถึงทายว่าสกอตแลนด์
ชื่อสามัญของมันให้เกียรติชาวสกอตอีกคน คือเดวิด ดักลาส ซึ่งเกิดที่สโคนในปี 1799 และฝึกเป็นคนสวน ในปี 1824 ราชสมาคมพืชสวนส่งเขาไปยังแปซิฟิกนอร์ทเวสต์ ที่ซึ่งตั้งแต่ปี 1825 เขาเก็บตัวอย่างต้นไม้นี้ตามแม่น้ำโคลัมเบียตอนล่าง เมล็ดที่เขาส่งกลับบ้านทำให้มันกลายเป็นไม้สวนยอดนิยมและไม้ป่าปลูกที่สำคัญในบริเตนอย่างรวดเร็ว ดักลาสนำพืชเข้าสู่บริเตนราว 240 ชนิด “ท่านคงเริ่มคิดว่าข้าพเจ้าผลิตต้นสนได้ตามใจชอบ” เขาเขียนถึงวิลเลียม ฮุกเกอร์ นักพฤกษศาสตร์
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Pseudotsuga menziesii ↗ · conifers.org ↗ · en.wikipedia.org › David Douglas (botanist) ↗ · historylink.org ↗