คำศัพท์

Skunk (คำภาษาอังกฤษ) มาจากที่ไหน?

คำภาษาอังกฤษ “skunk” (สกังก์) มาจากนิวอิงแลนด์ตอนใต้ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษรับคำนี้มาในทศวรรษ 1630 จากภาษาตระกูลอัลกอนควีนภาษาหนึ่งที่พูดกันที่นั่น ซึ่งน่าจะเป็นภาษาแมสซาชูเซตต์ และรากศัพท์โบราณของมันหมายถึงน้ำที่สกังก์พ่นออกมาอันลือชื่อ

ชื่อที่มาจากน้ำที่พ่น

รูปเขียนในภาษาอังกฤษยุคแรกคือ squunck และ squuncke Etymonline สืบคำนี้ไปถึงภาษาตระกูลอัลกอนควีนภาษาหนึ่งของนิวอิงแลนด์ตอนใต้ ซึ่งอาจเป็นภาษาแมสซาชูเซตต์ ส่วน Merriam-Webster สืบไปถึงรูปคำหนึ่งในภาษาแมสซาชูเซตต์ ทั้งสองแหล่งย้อนกลับไปถึง *šeka:kwa ในภาษาอัลกอนควีนดั้งเดิม ซึ่งประกอบจาก *šek- ที่แปลว่า “ปัสสาวะ” กับ *-a:kw ที่แปลว่า “สุนัขจิ้งจอก” หรือ “สัตว์ที่คล้ายสุนัขจิ้งจอก” ชื่อนี้จึงหมายถึงสัตว์คล้ายสุนัขจิ้งจอกที่ขึ้นชื่อเรื่องสิ่งที่มันพ่นออกมา สกังก์พ่นน้ำได้แม่นยำไกลถึง 3 เมตร และคนที่อยู่ใต้ลมห่างออกไปถึง 5.6 กิโลเมตรก็ยังได้กลิ่น

จากบันทึกของผู้ตั้งถิ่นฐานสู่ภาษาอังกฤษ

อาณานิคมอังกฤษแห่งแรก ๆ ในนิวอิงแลนด์ คือพลิมัทในปี 1620 และอ่าวแมสซาชูเซตส์ในปี 1629 ตั้งขึ้นในดินแดนของผู้พูดภาษาแมสซาชูเซตต์ และผู้ตั้งอาณานิคมบางคนก็เรียนภาษานี้เพื่อค้าขาย Merriam-Webster ระบุว่าการใช้คำว่า skunk ครั้งแรกที่รู้จักในภาษาอังกฤษคือปี 1634 ชาวยุโรปบางครั้งเรียกสัตว์ชนิดนี้ตามชื่อพอลแคต (polecat) ญาติห่าง ๆ ของมัน และทางใต้ของสหรัฐฯ ก็ยังใช้ polecat เป็นชื่อเล่นของสกังก์อยู่จนทุกวันนี้ พอถึงปี 1831 to skunk หมายถึงการเอาชนะใครสักคนแบบขาดลอยในเกม และตั้งแต่ปี 1841 skunk ยังกลายเป็นคำด่าคนที่น่ารังเกียจด้วย

ภาษาเบื้องหลังคำ

ภาษาแมสซาชูเซตต์เป็นภาษาของหลายชนชาติบนชายฝั่งตะวันออกและทางตะวันออกเฉียงใต้ของแมสซาชูเซตส์ รูปแบบที่ง่ายขึ้นของภาษานี้เคยใช้เป็นภาษาการค้าทั่วนิวอิงแลนด์และลองไอส์แลนด์จนถึงปลายศตวรรษที่ 17 โรคระบาด การสูญเสียที่ดิน และแรงกดดันให้ใช้ภาษาอังกฤษ ทำให้ภาษานี้เลิกใช้ไป และผู้พูดกลุ่มสุดท้ายเสียชีวิตในปลายศตวรรษที่ 19 ในปี 1993 เจสซี ลิตเทิล โด แบร์ด ชาวแมชพีวัมพาโนแอก เริ่มโครงการฟื้นภาษานี้ขึ้นมาใหม่ และภายในปี 2014 ก็มีผู้พูดเป็นภาษาแม่อีกครั้ง 5 คน

แหล่งที่มา: etymonline.com ↗ · merriam-webster.com ↗ · en.wikipedia.org › Skunk ↗ · en.wikipedia.org › Massachusett language ↗