Luau (คำภาษาอังกฤษ) มาจากที่ไหน?
คำภาษาอังกฤษ “luau” มาจากฮาวาย ในภาษาฮาวาย lūʻau หมายถึงใบเผือกอ่อน ซึ่งเป็นหัวใจของแกงที่เสิร์ฟในงานเลี้ยง แล้วชื่อของอาหารจานนี้ก็กลายมาเป็นชื่อของงานเลี้ยงทั้งงาน ภาษาอังกฤษบันทึกคำนี้ครั้งแรกในปี 1853
ใบเผือกอ่อน
Lūʻau คือใบอ่อนหรือยอดของต้นเผือก เมื่อต้มกับกะทิ และมักใส่ปลาหมึกยักษ์หรือไก่ ก็จะได้แกง lūʻau ซึ่งเป็นอาหารจานหนึ่งที่เสิร์ฟในงานเลี้ยงฮาวาย Etymonline อธิบายว่าคำภาษาอังกฤษนี้มาจาก “ยอดเผือกอ่อน” เหล่านี้ ที่เสิร์ฟในงานเลี้ยงกลางแจ้ง ชาวฮาวายมีคำที่เก่ากว่านั้นสำหรับมื้ออาหารแบบนี้ มื้อค่ำและงานชุมนุมเล็ก ๆ เรียกว่า pāʻina ส่วนงานเลี้ยงใหญ่เรียกว่า ʻahaʻaina เมื่อเวลาผ่านไป ชื่อของอาหารจานนี้ก็กลายมาหมายถึงงานปาร์ตี้ทั้งงาน
งานเลี้ยงของทุกคน
ในฮาวายโบราณ ภายใต้ระบบกฎข้อห้ามคาปู ผู้ชายและผู้หญิงกินอาหารแยกกัน และอาหารพิเศษบางอย่างก็ห้ามสามัญชนและผู้หญิงกิน ในปี 1819 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 เสวยร่วมกับผู้หญิง ทำให้กฎเหล่านั้นสิ้นสุดลง และงานเลี้ยง lūʻau ก็เริ่มมีขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น ทั้ง Merriam-Webster และ Etymonline ระบุว่าการใช้คำนี้ครั้งแรกที่รู้จักในภาษาอังกฤษคือปี 1853 หมายถึงงานปาร์ตี้หรืองานเลี้ยงของชาวฮาวาย ทุกวันนี้คำนี้แพร่ไปไกลเกินหมู่เกาะไปมากแล้ว
กินด้วยมือ
ในงานลัวแบบดั้งเดิม อาหารจะวางเรียงบนเสื่อที่ปูบนพื้น มักตกแต่งด้วยใบตี (tī) และไม่มีช้อนส้อม ทุกอย่างกินด้วยมือ ไฮไลต์มักเป็น kālua puaʻa หมูทั้งตัวที่อบไฟอ่อนเป็นเวลานานใน imu เตาใต้ดิน บางคนให้เครดิตดอนน์ บีช เจ้าของร้านอาหาร ว่าทำให้งานลัวเป็นที่นิยมบนแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐฯ ในปี 1946 นิตยสาร Life ลงเรื่องงานลัวที่เขาจัดที่เอนซิโน รัฐแคลิฟอร์เนีย ทุกวันนี้ในฮาวาย ผู้คนพูดถึงงานลัวรับปริญญา งานลัวแต่งงาน งานลัวต้อนรับทารก และงานลัววันเกิด
แหล่งที่มา: etymonline.com ↗ · merriam-webster.com ↗ · en.wikipedia.org ↗ · afar.com ↗