Grasparkiet: waar komt het vandaan?
De grasparkiet komt uit het binnenland van Australië. Wilde grasparkieten zwerven in nomadische zwermen door het droge binnenland, en elke wilde is groen met geel; de blauwe, witte en gele huisdieren die overal ter wereld bekend zijn, zijn kleurvormen die sinds de jaren 1850 in gevangenschap worden gefokt.
Nomaden van het droge binnenland
Grasparkieten leven in het wild in de drogere delen van Australië, in struikland, open bos en grasland, al ontbreken ze op Tasmanië, in het uiterste zuidwesten en langs het grootste deel van de oostkust. Ze eten vooral graszaden en zijn zelden ver van water, dus hun zwermen trekken steeds verder als de omstandigheden veranderen. Ze broeden wanneer regen voor een overvloed aan zaden zorgt, en na een goed seizoen kan een zwerm soms tienduizenden vogels tellen.
Van Australië naar de wereld
George Shaw beschreef de grasparkiet voor het eerst in 1805, en John Gould gaf hem in 1840 zijn wetenschappelijke naam, Melopsittacus undulatus: ruwweg “melodieuze papegaai met golfpatroon”. Grasparkieten worden sinds de jaren 1850 in gevangenschap gefokt, en fokkers hebben sindsdien minstens 32 primaire kleurmutaties vastgelegd. Vogels in gevangenschap vallen in twee reeksen: met gele basis (groen, grijsgroen en geel) en met witte basis (blauw, grijs en wit). De zogenoemde Engelse of showgrasparkieten zijn ongeveer twee keer zo groot als wilde.
Waarom men Zuid-Amerika gokt
In het Amerikaans-Engels heet de grasparkiet meestal gewoon parakeet, een naam die hij deelt met veel kleine papegaaien met lange staarten, en verscheidene populaire soorten, zoals de aratinga's, komen wel degelijk uit Zuid-Amerika. De grasparkiet hoort daar niet bij. Hij is de enige soort in zijn geslacht, DNA-onderzoek plaatst hem het dichtst bij de lori's en vijgpapegaaien, en zijn Engelse naam budgerigar komt mogelijk van gidjirrigaa in het Gamilaraay, een Aboriginaltaal.
Bronnen: en.wikipedia.org › Budgerigar ↗ · australian.museum ↗ · en.wikipedia.org › Parakeet ↗
