Verenmantel (ʻahu ʻula): waar komt het vandaan?
De ʻahu ʻula, de verenmantel van Hawaïaanse stamhoofden, komt van de Hawaïaanse eilanden. Deze capes en mantels, bedekt met piepkleine rode en gele veertjes die op een fijn net waren vastgeknoopt, werden gedragen door de aliʻi, de klasse van stamhoofden, als teken van de hoogste rang.
Veren op een net van olonā
De basis van een cape is een net van olonā, een inheemse plant uit de brandnetelfamilie. Verenbewerkers verzamelden kleine bundeltjes veren en knoopten die dicht op elkaar aan de mazen vast, tot het hele oppervlak bedekt was; voor één mantel waren honderdduizenden veren nodig. De grootte toonde de rang: mantels tot op de grond waren alleen toegestaan voor de hoogste stamhoofden, terwijl lagere stamhoofden kortere capes droegen.
Een geschenk voor kapitein Cook
Op 26 januari 1779 werd de Britse ontdekkingsreiziger James Cook in de Kealakekua-baai ontvangen door Kalaniʻōpuʻu, het opperhoofd van het eiland Hawaï. Als teken van goede wil zette het opperhoofd Cook de verenhelm op die hij zelf droeg en legde hij hem zijn mantel om de schouders. Cooks schip nam ze mee, en meer dan twee eeuwen lang gingen ze van verzamelaars naar musea. In 2016 keerden ze in bruikleen terug naar Hawaï, en in 2020 werden ze definitief aan Hawaï teruggegeven.
Waarom men aan de Amazone denkt
Schitterend rood en geel verenwerk doet misschien denken aan de papegaaien van tropische regenwouden, maar de felbegeerde veren kwamen van inheemse Hawaïaanse vogels. Rood kwam vooral van de scharlakenrode ʻiʻiwi, een Hawaïaanse honingkruiper. Geel kwam van de grotendeels zwarte ʻōʻō en mamo, die kleine gele vlekken hebben; Kamehameha I liet ze vangen, plukken en weer vrijlaten. Toch stierf de Hawaïaanse mamo rond het einde van de 19e eeuw uit, en in 1987 waren alle soorten ʻōʻō uitgestorven, waarschijnlijk door ziekte.
Bronnen: en.wikipedia.org ↗ · blog.tepapa.govt.nz ↗