Slush (mrożony napój gazowany): skąd to się wzięło?
Gazowany slush pochodzi z Coffeyville w Kansas. W 1958 roku w budce z lodami Omara Knedlika zepsuł się saturator, więc Knedlik zaczął trzymać butelki z napojami w zamrażarce, a na wpół zamarznięte napoje okazały się przebojem.
Zepsuty saturator i zamrażarka
Knedlik, chłopak z farmy z Barnes w Kansas, kupił swoją pierwszą budkę z lodami po służbie w czasie II wojny światowej. Pod koniec lat 50. prowadził budkę w Coffeyville, gdzie saturator ciągle sprawiał kłopoty. Gdy w 1958 roku się zepsuł, Knedlik trzymał butelkowane napoje w zamrażarce, żeby były zimne. Po otwarciu schłodzone butelki zamieniały się w lodową breję. Klienci byli zachwyceni, a Knedlik postanowił zbudować maszynę, która robiłaby taki sam mrożony napój z bąbelkami.
Od przypadku do maszyny
Jego zgłoszenie patentowe, złożone w lipcu 1958 roku, wyjaśnia cały trik. Gazowany napój chłodzi się w zamkniętej komorze do temperatury zamarzania lub niżej, a ciśnienie gazu i energiczne mieszanie utrzymują go w stanie ciekłym. Gdy wlać go do otwartego kubka, ciśnienie spada i część napoju od razu zamarza w drobne kryształki. Razem z firmą z Dallas Knedlik zbudował pierwsze maszyny, najwcześniejszą z samochodowego klimatyzatora, a do połowy lat 60. powstało ich około 300.
Skąd skojarzenie z Włochami
Włochy mają podobnie wyglądający mrożony przysmak: granitę, która pochodzi z Sycylii. Robi się ją z syropu cukrowego o smaku cytryny, kawy lub soku owocowego, mieszanego podczas zamrażania, tak że zamienia się w miękką masę drobnych kryształków lodu. Slush jest bliższy napojowi, ma bardziej płynną konsystencję, a maszyna Knedlika jako pierwsza uczyniła go gazowanym: to napój z bąbelkami utrzymywany na granicy zamarzania aż do chwili podania.
Źródła: en.wikipedia.org › Slush (beverage) ↗ · en.wikipedia.org › The Icee Company ↗ · en.wikipedia.org › Omar Knedlik ↗ · patents.google.com ↗ · en.wikipedia.org › Granita ↗