Sombrero vueltiao (kapelusz w paski z trzciny): skąd to się wzięło?
Sombrero vueltiao pochodzi z karaibskich nizin Kolumbii, od ludu Zenú z dolin rzek Sinú i San Jorge w departamentach Córdoba i Sucre. Jego czarno-białe, plecione rondo uczyniło go narodowym symbolem Kolumbii.
Kapelusz Zenú
Kapelusz pochodzi od Zenú, rdzennego ludu, którego ziemie przodków leżą w dolinach rzek San Jorge i Sinú, w dzisiejszych departamentach Córdoba i Sucre. Jego sercem jest miasteczko Tuchín w Córdobie. Słowo vueltiao to regionalna forma z karaibskiej północy Kolumbii, utworzona od vuelta, „obrót” lub „okrążenie”, i opisuje sposób wykonania kapelusza: długi warkocz zwija się wkoło i wkoło, budując główkę i rondo.
Trzcina, błoto i długi warkocz
Kapelusz plecie się z caña flecha, „trzciny strzałowej”, dzikiej trzciny z tego regionu. Jej włókno tnie się na paski; część zostaje jasna, inne barwi się na czarno. Pary jasnych i ciemnych pasków splata się w geometryczne wzory, a na dobry kapelusz potrzeba warkocza długiego na około 20 metrów. Najprostszy i najbardziej tradycyjny rodzaj, quinciano, wykorzystuje 15 par pasków. Im więcej par w warkoczu i im bardziej elastyczny gotowy kapelusz, tym wyższa jego jakość.
Dlaczego ludzie obstawiają Meksyk
Dla większości anglojęzycznych osób sombrero to szeroki meksykański kapelusz charro z wysoką główką, noszony przez muzyków mariachi. Po hiszpańsku jednak sombrero może oznaczać każdy kapelusz; słowo pochodzi od sombra, „cień”. Vueltiao to inny kapelusz, z własną historią. Kolumbijska ustawa nr 908 z 2004 roku ogłosiła go Symbolem Kulturowym Narodu i uznała kulturę Zenú z Córdoby i Sucre za dziedzictwo narodowe.
Źródła: en.wikipedia.org › Sombrero vueltiao ↗ · colombia.justia.com ↗ · noticiascaracol.com ↗ · en.wikipedia.org › Sombrero ↗
