Taniec smoka: skąd to się wzięło?
Taniec smoka pochodzi z Chin. Jego korzenie sięgają ponad 2000 lat wstecz, do czasów dynastii Han, gdy tańce z figurami smoków były częścią obrzędów, w których proszono o deszcz; dziś zespoły niosą długie smoki na tyczkach w noworocznych paradach na całym świecie.
Smoki dla deszczu i widowiska
W starożytnych Chinach smok był związany z deszczem. Myśliciel z czasów Zachodniej Han Dong Zhongshu, żyjący od 179 do 104 roku p.n.e., pisał, że w czasie suszy robiono gliniane figury smoków i tańczono wśród nich. Widzowie za dynastii Han oglądali też widowiska baixi, w których wykonawcy przebierali się za zwierzęta, ryby i smoki; Zhang Heng opisał jednego przebranego za zielonego smoka i grającego na flecie. Kamienne reliefy z czasów Han sugerują, że te dawne smoki były cięższymi rekwizytami niż dzisiejsze.
Zespół ożywia smoka
Współczesny smok to długie, wężowe ciało z segmentów na tyczkach, z głową i ogonem, dawniej z drewna, bambusowych obręczy i tkaniny, a dziś często z aluminium i plastiku. Wprawny zespół porusza nim w rytm bębna, układając figury takie jak „smok goniący perłę”. Smoki akrobatyczne mają od 25 do 35 metrów długości. Sun Loong z Bendigo w Australii był w chwili powstania, w 1970 roku, najdłuższym smokiem świata: miał około 100 metrów.
Dlaczego ludzie obstawiają Wietnam lub Japonię
Oba kraje mają znane tańce smoka. W Wietnamie múa rồng wykonuje się podczas Tết, księżycowego Nowego Roku, i podczas Święta Środka Jesieni. W Japonii ja odori, czyli „taniec węża”, to jedna z głównych atrakcji festiwalu Kunchi w Nagasaki, ale pierwsi wykonywali go chińscy mieszkańcy, którzy osiedlili się w tym porcie. W przeciwieństwie do tańca lwa, który ma wiele rodzimych wersji w całej Azji, taniec smoka rozprzestrzenił się za granicą głównie wraz ze społecznościami chińskimi.
Źródła: en.wikipedia.org ↗ · govt.chinadaily.com.cn ↗
