Whence
K-pop (muzyka)
Muzyka i taniec

K-pop (muzyka): skąd to się wzięło?

K-pop pochodzi z Seulu w Korei Południowej. Jego współczesną formę zwykle datuje się na 11 kwietnia 1992 roku, gdy trio Seo Taiji and Boys wykonało w koreańskim telewizyjnym konkursie talentów „I Know”, mieszankę rapu i tanecznego popu.

Najniższa nota, największy przebój

Seo Taiji, który zaczynał w zespole heavymetalowym, założył grupę w 1992 roku z Yang Hyun-seokiem i Lee Juno, a ich singiel „I Know” ukazał się 23 marca. W kwietniu w konkursie talentów stacji MBC jury dało piosence najniższą ocenę wieczoru. Słuchacze mieli inne zdanie: utwór przez rekordowe 17 kolejnych tygodni był na pierwszym miejscu, a sukces przypisywano rytmom new jack swing, chwytliwemu refrenowi i tekstowi o problemach koreańskiego społeczeństwa.

Od rapu i tańca do grup idoli

Popularność tria wśród nastolatków zwróciła przemysł muzyczny ku nastoletniemu popowi, a ich drugi album jako pierwsza płyta w Korei sprzedał się w ponad 2 milionach egzemplarzy. Lee Soo-man założył w 1995 roku SM Entertainment i rozwinął system idoli: H.O.T. zadebiutowało w 1996 roku po rygorystycznym szkoleniu ze śpiewu, tańca, savoir-vivre'u i kontaktów z mediami. W tym samym roku Yang Hyun-seok, już były członek tria, założył YG Entertainment, a grup idoli przybywało.

Dlaczego ludzie obstawiają Japonię

Termin K-pop to południowokoreański odpowiednik J-popu, a jego pierwsze znane użycie pochodzi z magazynu „Billboard” z 9 października 1999 roku. Pod koniec lat 90. koreańskie agencje talentów przejęły też model biznesowy idoli stosowany w J-popie, czyli selekcję i szkolenie młodych wykonawców. Ale samo brzmienie wyrosło w Seulu, z koreańskich muzyków mieszających zachodnią muzykę taneczną, hip-hop, R&B i rocka, a w kraju Koreańczycy wciąż często nazywają swoją muzykę pop gayo.

Źródła: en.wikipedia.org › K pop ↗ · en.wikipedia.org › I Know (Seo Taiji and Boys song) ↗ · koreaherald.com ↗

Więcej z kategorii: Muzyka i taniec

Hip-hop (muzyka)
Muzyka i taniec

Hip-hop (muzyka)

📍 Bronx, Nowy Jork, USA

Hip-hop dojrzewał w latach 70.; jego najsłynniejsze urodziny to 11 sierpnia 1973: impreza na powrót do szkoły w bloku na Bronksie, gdzie didżej Kool Herc z Jamajki puszczał dwie kopie tej samej płyty na dwóch gramofonach, by przeciągnąć partię perkusji, którą kochali tancerze.

Tabla (para bębnów ręcznych)
Muzyka i taniec

Tabla (para bębnów ręcznych)

📍 Północne Indie (okolice Delhi)

Tabla, para bębnów do gry dłońmi, ukształtowała się w północnych Indiach w XVIII wieku; jej pierwszy znany mistrz, Sidhar Khan, grał w Delhi. Czarne koło na każdej membranie, syahi („atrament”), to warstwy pasty ryżowej i czarnego proszku, dzięki którym bębny śpiewają.

Walc (taniec)
Muzyka i taniec

Walc (taniec)

📍 Alpejska Bawaria i Austria

Walc zaczął się w XVIII wieku jako wiejski taniec Alp, w którym wirowali chłopi z Bawarii, Tyrolu i Styrii; nazwa pochodzi od niemieckiego „walzen” – obracać się. Rozsławiły go wiedeńskie sale balowe, choć krytycy długo uważali jego bliski uścisk za nieprzyzwoity.

Więcej z kontynentu: Azja

Dim sum
Jedzenie

Dim sum

📍 Kanton (Guangzhou), Chiny

Dim sum, po kantońsku „dotknij serca”, powstało w herbaciarniach Kantonu, gdzie podróżni zatrzymywali się na herbatę z kilkoma małymi przekąskami. Zwyczaj zwany yum cha („picie herbaty”) rozkwitł później w Hongkongu.

Hanetsuki (noworoczna gra w lotkę)
Gra

Hanetsuki (noworoczna gra w lotkę)

📍 Japonia

Hanetsuki to japońska noworoczna gra, w której odbija się lotkę drewnianymi rakietkami zwanymi hagoita, bez siatki. Kto nie odbije, dostaje znak tuszem na twarzy; wierzono, że utrzymywanie lotki w powietrzu odstrasza komary.

Boondocks (angielskie słowo)
Słowo

Boondocks (angielskie słowo)

📍 Południowy Luzon, Filipiny

To arcyamerykańskie slangowe określenie zapadłej dziury pochodzi z tagalskiego: amerykańscy żołnierze na Filipinach na początku XX wieku podłapali bundok, „góra”, i przywieźli je do domu jako „the boondocks”.