Whence
เลเดอร์โฮเซิน (กางเกงหนัง)
แฟชั่น

เลเดอร์โฮเซิน (กางเกงหนัง) มาจากที่ไหน?

เลเดอร์โฮเซิน (กางเกงหนัง) มาจากเทือกเขาแอลป์ในบาวาเรียและออสเตรีย กางเกงหนังเคยสวมกันทั่วยุโรป แต่อยู่รอดในเทือกเขาแถบนี้ในฐานะชุดทำงานและชุดล่าสัตว์ที่ทนทาน และกระแสฟื้นฟูชุดพื้นเมืองตั้งแต่ทศวรรษ 1880 ก็ทำให้มันกลายเป็นชุดงานเทศกาล

กางเกงทำงานสำหรับเนินชัน

เลเดอร์โฮเซินน่าจะมีมาตั้งแต่ปลายยุคกลาง เมื่อผู้คนสวมมันทำงานหนักเพราะหนังทนกว่าผ้า ในเทือกเขาแอลป์ของบาวาเรียและออสเตรีย มันคือกางเกงทำงานของชาวนา คนล่องแพซุง และคนทำผลิตภัณฑ์นมบนภูเขาแอลป์ แบบที่ใส่ประจำวันที่นั่นตัดสั้นเหนือเข่า ทำให้คนงานและนักล่าเคลื่อนไหวบนเนินชันได้คล่องขึ้น บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกเกี่ยวกับทรงนี้มาจากการเยือนหุบเขาทุกซ์ในทีโรลของเอากุสท์ เลวัลด์ ในปี 1835

ครูผู้กอบกู้ชุดพื้นเมือง

ลึกเข้าไปในเทือกเขาแอลป์ตะวันออก เลเดอร์โฮเซินยังเป็นที่นิยม แต่ตามขอบเทือกเขา การสวมในชีวิตประจำวันลดลง ในปี 1883 โยเซฟ โฟเกิล ครูโรงเรียนในหมู่บ้านไบริชเซลล์ แคว้นอัปเปอร์บาวาเรีย ก่อตั้งสมาคมเพื่ออนุรักษ์ชุดท้องถิ่น เขากับเพื่อน ๆ ให้ช่างตัดเสื้อทำกางเกงหนังขาสั้นแบบโบราณ สโมสรคล้าย ๆ กันที่เรียกว่า Trachtenvereine แพร่จากมิวนิกไปถึงซาลซ์บูร์กและเวียนนา พระเจ้าลูทวิจที่ 2 ทรงสนับสนุน และนักล่าผู้สูงศักดิ์อย่างเจ้าชายลูอิทโพลด์ก็ภูมิใจที่ได้ปรากฏตัวในเลเดอร์โฮเซิน

ทำไมคนถึงบอกว่าสวิตเซอร์แลนด์

สวิตเซอร์แลนด์ก็อยู่บนเทือกเขาแอลป์เช่นกัน แต่กางเกงหนังที่ภาษาอังกฤษเรียกว่าเลเดอร์โฮเซินเป็นชุดดั้งเดิมของเยอรมนีตอนใต้ ออสเตรีย เซาท์ทีโรล และสโลวีเนีย เวทีที่ขึ้นชื่อที่สุดของมันคืองานอ็อกโทเบอร์เฟสต์ในมิวนิก ในปี 1910 ซึ่งเป็นวาระครบรอบ 100 ปีของงาน ขบวนพาเหรดชุดพื้นเมืองได้รับการกำกับโดยยูลีอุสและโมริทซ์ วัลลัค ผู้บุกเบิกการส่งเสริมดีรน์เดิลและเลเดอร์โฮเซินให้เป็นแฟชั่นประจำวัน ปัจจุบันเลเดอร์โฮเซินและดีรน์เดิลถูกสวมในงานอ็อกโทเบอร์เฟสต์ทั่วโลก

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Lederhosen ↗ · oktoberfest.de ↗ · en.wikipedia.org › Oktoberfest ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)
แฟชั่น

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)

📍 ลอนดอน อังกฤษ

บูตแบบสวมที่มียางยืดด้านข้างถูกคิดค้นในลอนดอนยุควิกตอเรียโดย เจ. สปาร์กส์ ฮอลล์ ช่างทำรองเท้าของควีนวิกตอเรีย ซึ่งคุยว่าพระนางสวมมันเดินทุกวัน มันเพิ่งได้ชื่อ “บูตเชลซี” ในทศวรรษ 1950–60 เมื่อหนุ่มสาวย่านคิงส์โรดปลุกกระแสมันขึ้นอีกครั้ง

ชูโย (หมวกไหมพรมมีที่ปิดหู)
แฟชั่น

ชูโย (หมวกไหมพรมมีที่ปิดหู)

📍 เทือกเขาแอนดีส เปรูและโบลิเวีย

ชูโย หมวกไหมพรมมีที่ปิดหู มาจากที่ราบสูงของเปรูและโบลิเวีย ช่างถักชาวแอนดีสซึ่งเรียนการถักไหมพรมมาจากชาวสเปนถักมันจากขนอัลปากา ลามา หรือแกะ บนเกาะตากิเลในทะเลสาบติติกากา การถักชูโยเป็นมรดกที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนไว้

ผ้ากูบา (“กำมะหยี่” จากราเฟีย)
แฟชั่น

ผ้ากูบา (“กำมะหยี่” จากราเฟีย)

📍 กาไซ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (อาณาจักรกูบา)

ผ้ากูบามาจากอาณาจักรกูบาเก่าในแถบกาไซของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ผู้ชายทอผืนสี่เหลี่ยมจากเส้นใยปาล์มราเฟีย จากนั้นผู้หญิงปักและตัดปมด้ายให้เป็นขนนุ่มที่ดูและสัมผัสเหมือนกำมะหยี่

เรื่องอื่นๆ จากยุโรป

แกะเมอริโน
สัตว์

แกะเมอริโน

📍 คาบสมุทรไอบีเรีย

แกะเมอริโนถูกพัฒนาขึ้นในสเปนยุคกลาง ซึ่งหวงแหนพันธุ์แกะขนละเอียดนี้ไว้ผูกขาด การลักลอบนำออกไปแม้ตัวเดียวอาจมีโทษถึงตาย แกะเมอริโนเพิ่งไปถึงออสเตรเลียในปี 1797 โดยผ่านแอฟริกาใต้

วอลเลย์บอลนั่ง
เกม

วอลเลย์บอลนั่ง

📍 เนเธอร์แลนด์

วอลเลย์บอลนั่งเล่นครั้งแรกในเนเธอร์แลนด์เมื่อปี 1956 เป็นการผสมระหว่างวอลเลย์บอลกับซิตซ์บอล เกมของเยอรมนีที่เล่นด้วยการนั่งโดยไม่มีตาข่าย ตาข่ายสูงเพียง 1.15 เมตรสำหรับผู้ชาย และเข้าสู่พาราลิมปิกในปี 1980 ที่เมืองอาร์เนม

Smithereens (คำภาษาอังกฤษ)
คำศัพท์

Smithereens (คำภาษาอังกฤษ)

📍 ไอร์แลนด์

Smithereens มาจากคำภาษาไอริช smidirín แปลว่า “เศษชิ้นเล็ก ๆ” ซึ่งมาจาก smiodar “เศษชิ้น” บวกปัจจัยบอกความเล็ก -ín ของไอริช แบบเดียวกับท้ายคำ colleen คำนี้โผล่ในภาษาอังกฤษราวปี 1800