Whence
ผ้ากูบา (“กำมะหยี่” จากราเฟีย)
แฟชั่น

ผ้ากูบา (“กำมะหยี่” จากราเฟีย) มาจากที่ไหน?

ผ้ากูบามาจากอาณาจักรกูบาเก่าในแถบกาไซของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ผ้านี้ทอจากเส้นใยปาล์มราเฟียและปักจนเกิดขนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ และถูกนับเป็นหนึ่งในศิลปะสิ่งทอชั้นยอดของแอฟริกา

ผู้ชายทอ ผู้หญิงแต่งให้เสร็จ

ผู้ชายปลูกปาล์มราเฟียและทอเส้นใยจากใบของมันเป็นผืนสี่เหลี่ยมบนกี่ทอแบบเรียบง่าย และตามประเพณี มีเพียงผู้ชายและเด็กผู้ชายเท่านั้นที่ได้ดูการทอ ผ้าที่เพิ่งออกจากกี่ยังหยาบ จึงต้องนำไปตำในครกจนนุ่ม ผ้าจะถูกย้อม แล้วผู้หญิงจึงปักลาย เพื่อสร้างขนนุ่มอันโด่งดัง พวกเธอใช้เข็มสอดเส้นราเฟียสั้น ๆ ลอดใต้เนื้อผ้า แล้วตัดให้ชิดผิวผ้า จนได้ผิวสัมผัสหนานุ่มแน่นเหมือนกำมะหยี่

อาณาจักรแห่งของประณีต

อาณาจักรกูบารุ่งเรืองตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ถึงศตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ระหว่างแม่น้ำซันคูรู ลูลัว และกาไซ ประวัติศาสตร์บอกเล่าของชาวกูบายกให้ผู้ปกครองนามชยาม อา-มบูล อา งุง (Shyaam a-Mbul a Ngoong) เป็นผู้รวมแคว้นของหัวหน้าเผ่าต่าง ๆ เข้าด้วยกันราวปี 1625 “กำมะหยี่กาไซ” แบบตัดขนของอาณาจักรเป็นที่หมายปองของราชสำนักในดินแดนกูบา และตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ก็เป็นที่ต้องการในยุโรปด้วย อาณาจักรนี้ยังคงอยู่จนทุกวันนี้ โดยมีกษัตริย์ที่เรียกว่า nyim เป็นประมุข

ผ้าคือความมั่งคั่งและการร่วมแรง

ผ้าชั้นดีอาจถูกสะสมไว้แสดงฐานะหรือเก็บเป็นทรัพย์สิน กระโปรงทับตัวนอกสำหรับพิธีของผู้หญิง ซึ่งเดิมสวมในงานศพ และต่อมาในงานเต้นรำและงานเฉลิมฉลอง เย็บต่อจากผ้าหลายผืน แต่ละผืนปักโดยผู้หญิงคนละคนในตระกูลตามแบบของตัวเอง จึงไม่มีกระโปรงสองตัวไหนเหมือนกัน ผ้าผืนเดียวอาจใช้เวลาหลายเดือนหรือแม้แต่หลายปี ในช่วงต้นทศวรรษ 1900 เอมิล ทอร์เดย์ นักชาติพันธุ์วิทยา ได้ผ้ากูบากลุ่มที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่มาจากกษัตริย์คต อาเป (Kot aPe)

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Kuba textiles ↗ · en.wikipedia.org › Kuba Kingdom ↗ · learn.ncartmuseum.org ↗ · metmuseum.org ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)
แฟชั่น

บูตเชลซี (บูตข้างยางยืด)

📍 ลอนดอน อังกฤษ

บูตแบบสวมที่มียางยืดด้านข้างถูกคิดค้นในลอนดอนยุควิกตอเรียโดย เจ. สปาร์กส์ ฮอลล์ ช่างทำรองเท้าของควีนวิกตอเรีย ซึ่งคุยว่าพระนางสวมมันเดินทุกวัน มันเพิ่งได้ชื่อ “บูตเชลซี” ในทศวรรษ 1950–60 เมื่อหนุ่มสาวย่านคิงส์โรดปลุกกระแสมันขึ้นอีกครั้ง

เลเดอร์โฮเซิน (กางเกงหนัง)
แฟชั่น

เลเดอร์โฮเซิน (กางเกงหนัง)

📍 เทือกเขาแอลป์ในบาวาเรียและออสเตรีย

กางเกงหนังเคยสวมกันทั่วยุโรป แต่อยู่รอดเป็นชุดทำงานและชุดล่าสัตว์ในเทือกเขาแอลป์ของบาวาเรียและออสเตรีย เมื่อแม้แต่ที่นั่นก็เริ่มเลือนหาย ครูคนหนึ่งตั้งสมาคมในปี 1883 เพื่ออนุรักษ์ชุดท้องถิ่น และตอนนี้มันคือชุดยอดฮิตในงานอ็อกโทเบอร์เฟสต์

หมวกเบเรต์
แฟชั่น

หมวกเบเรต์

📍 เทือกเขาพิเรนีสตะวันตก ฝรั่งเศสและสเปน

เบเรต์คือหมวกประจำวันของคนเลี้ยงแกะในเทือกเขาพิเรนีสตะวันตก ตั้งแต่หุบเขาอันโซและรอนกัลไปจนถึงแบอาร์น โรงงานรอบเมืองออโลรง-แซ็งต์-มารีเริ่มผลิตขายในศตวรรษที่ 17 และชาวโลกก็รู้จักมันในชื่อ “เบเรต์บาสก์”

เรื่องอื่นๆ จากแอฟริกา

ลีเมอร์หางวงแหวน
สัตว์

ลีเมอร์หางวงแหวน

📍 มาดากัสการ์ตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้

ลีเมอร์หางวงแหวนอาศัยอยู่ในธรรมชาติเฉพาะทางตอนใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของมาดากัสการ์ ฝูงของมันอาบแดดใน “ท่าโยคะ” หันพุงรับแสงอาทิตย์ และตัวผู้คู่แข่งจะโบกหางกลิ่นแรงใส่กันใน “ศึกกลิ่นเหม็น”

ส้มเคลเมนไทน์
อาหาร

ส้มเคลเมนไทน์

📍 มิสแซร์กีน (ใกล้โอราน) แอลจีเรีย

เคลเมนไทน์เกิดจากความบังเอิญอันน่ายินดี มันเป็นลูกผสมระหว่างส้มแมนดารินกับส้มหวานที่งอกขึ้นในสวนของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่มิสแซร์กีน ใกล้โอรานในแอลจีเรีย และได้รับการตั้งชื่อในปี 1902 ตามภราดาเกลม็อง รอดีเย ผู้ดูแลต้นนี้

เจอเรเนียม (พีลาร์โกเนียม)
พืช

เจอเรเนียม (พีลาร์โกเนียม)

📍 เวสเทิร์นเคปและอีสเทิร์นเคป แอฟริกาใต้

“เจอเรเนียม” ตามระเบียงบ้านแท้จริงคือพีลาร์โกเนียมจากแหลมเคปของแอฟริกาใต้ เรือที่แวะจอดที่เคปน่าจะนำต้นแรก ๆ ไปยังสวนพฤกษศาสตร์ในเมืองไลเดนก่อนปี 1600 และการผสมข้ามระหว่างพืชป่าสองชนิดจากเคปก็ทำให้ยุโรปได้ดอกไม้กระถางริมหน้าต่างที่ชื่นชอบที่สุด