Whence
ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮ
แฟชั่น

ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮ มาจากที่ไหน?

ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮมาจากถิ่นเกิดของชาวนาวาโฮรอบภูมิภาคโฟร์คอร์เนอร์ส ในรัฐแอริโซนาและนิวเม็กซิโกปัจจุบัน นานก่อนที่ช่างทอชาวนาวาโฮจะทอพรมปูพื้น พวกเธอทอผ้าห่มขนสัตว์ลายทางไว้ห่มคลุมตัว และชนชาติต่าง ๆ ในที่ราบใหญ่ก็หวงแหนมันมาก

ขนแกะ กี่ทอผ้า และลายทาง

ชาวนาวาโฮอาจเรียนการทอผ้าจากเพื่อนบ้านชาวพวยโบล บันทึกของสเปนแสดงว่าตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 17 พวกเขาเลี้ยงแกะและทอผ้าห่มขนสัตว์ และจนถึงทศวรรษ 1860 ขนแกะพันธุ์ชูร์โรที่ปั่นด้วยมือก็เป็นเส้นด้ายหลัก ช่างทอซึ่งแทบทั้งหมดเป็นผู้หญิงทำงานบนกี่ทอแนวตั้งแบบเรียบง่าย ก่อนกลางศตวรรษที่ 19 สีส่วนใหญ่เป็นสีธรรมชาติ คือน้ำตาล ขาว และน้ำเงินคราม ผ้าห่มยุคแรกที่สำคัญที่สุดซึ่งหลงเหลืออยู่มาจากถ้ำแห่งหนึ่งในแคนยอนเดอเชลลี รัฐแอริโซนา และส่วนใหญ่เป็นลายทางเรียบ ๆ

ของล้ำค่าแห่งที่ราบ

พอถึงกลางศตวรรษที่ 19 ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮกลายเป็นสินค้าแลกเปลี่ยนที่ชนชาติในที่ราบใหญ่และเพื่อนบ้านของพวกเขาหวงแหน การค้าขยายตัวหลังเส้นทางซานตาเฟเปิดในปี 1822 และในปี 1850 ผ้าห่มผืนหนึ่งขายได้ถึง 50 ดอลลาร์ทองคำ ซึ่งเป็นเงินก้อนมหาศาลในสมัยนั้น จนถึงปี 1880 สิ่งทอแบบนี้ทุกผืนเป็นผ้าห่ม ไม่ใช่พรม แล้วทางรถไฟก็มาถึงดินแดนนาวาโฮในช่วงต้นทศวรรษ 1880 พ่อค้าสร้างตลาดให้พรมทอมือ และพอถึงปี 1900 ผ้าห่มจากโรงงานก็ทำให้ความต้องการผ้าห่มทอมือลดลง

ทำไมคนถึงทายว่าเม็กซิโก

อิทธิพลของสเปนแทรกอยู่ทั่วเรื่องราวนี้ ชาวสเปนรุกขึ้นเหนือจากเม็กซิโกเข้าสู่ภูมิภาคนี้ตั้งแต่ปี 1540 และนำแกะชูร์โรเข้ามาในปี 1598 คำชื่นชมงานทอของนาวาโฮที่เป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกก็มาจากบันทึกอาณานิคมสเปนช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ตั้งแต่ปี 1864 รัฐบาลสหรัฐฯ กักตัวชาวนาวาโฮไว้ที่บอสเกเรดอนโดในนิวเม็กซิโก ที่นั่นช่างทอได้พบสิ่งทอของชาวอเมริกันเชื้อสายสเปนจากแถบรีโอแกรนด์ และรับลวดลายใหม่ ๆ มาใช้ แต่ผ้าห่มคลุมไหล่ถูกทอโดยหญิงชาวนาวาโฮในถิ่นเกิดของพวกเธอเอง

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · lowe.miami.edu ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

อาโซ โอเก (ผ้าทอมือ)
แฟชั่น

อาโซ โอเก (ผ้าทอมือ)

📍 ดินแดนโยรูบา (ตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย)

อาโซ โอเกคือผ้าทอมือของช่างทอชาวโยรูบา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย และอีเซยินทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียคือเมืองทอผ้าสำคัญของมัน ผ้าอาลารีสีแดงหรือม่วงแวววาว ซันยันสีน้ำตาลอ่อน และเอตูสีคราม ถูกตัดเป็นเสื้อคลุม หมวก และผ้าโพกหัวเกเลของผู้หญิง

แฟชั่น

บิลุม (ถุงตาข่าย)

📍 นิวกินี (ปาปัวนิวกินี)

บิลุมคือถุงตาข่ายยืดได้ที่ผู้หญิงในนิวกินีถักด้วยมือจากเส้นใยเปลือกไม้ หญิงชาวที่สูงคล้องสายไว้ที่หน้าผากและห้อยถุงไว้กลางหลัง แบกมันเทศ มันเสา หรือฟืนได้หนักถึง 20 กก.

พัดพับ
แฟชั่น

พัดพับ

📍 เกียวโต–นาระ ญี่ปุ่น

นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ยกให้ญี่ปุ่นเป็นผู้คิดค้นพัดพับ ในปี 988 พระชาวญี่ปุ่นรูปหนึ่งส่งพัดพับไปถวายจักรพรรดิจีน และชาวจีนก็เรียกมันว่า “พัดญี่ปุ่น” พ่อค้าโปรตุเกสน่าจะเป็นกลุ่มแรกที่นำพัดพับไปยุโรป ซึ่งสเปนทำให้มันโด่งดัง

เรื่องอื่นๆ จากอเมริกาเหนือ

ออสเตรเลียนเชพเพิร์ด (สายพันธุ์สุนัข)
สัตว์

ออสเตรเลียนเชพเพิร์ด (สายพันธุ์สุนัข)

📍 สหรัฐอเมริกาตะวันตก (จากแคลิฟอร์เนียถึงร็อกกี)

แม้ชื่อจะเป็นอย่างนั้น แต่ออสซีถูกพัฒนาโดยเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์ในสหรัฐอเมริกาตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 น่าจะตั้งชื่อตามสุนัขคอลลี่ที่มากับแกะจากออสเตรเลีย สุนัขที่แสดงกลของนักแสดงโรดีโอทำให้มันโด่งดังในกลางศตวรรษที่ 20

ทาโก อัล ปาสตอร์
อาหาร

ทาโก อัล ปาสตอร์

📍 ปวยบลาและเม็กซิโกซิตี เม็กซิโก

ทาโก อัล ปาสตอร์ คือหลานชาวเม็กซิกันของชาวาร์มา ผู้อพยพชาวเลบานอนนำเนื้อย่างบนแท่งหมุนเข้ามาในเม็กซิโกตอนกลาง ในปวยบลาและเม็กซิโกซิตี มันกลายเป็นเนื้อหมูหมักพริกและสับปะรด ที่เฉือนจากแท่ง “trompo” ที่หมุนอยู่ลงบนแผ่นตอร์ตียาข้าวโพด

โกชินีตา ปิบิล (หมูอบไฟอ่อน)
อาหาร

โกชินีตา ปิบิล (หมูอบไฟอ่อน)

📍 คาบสมุทรยูกาตัน เม็กซิโก

เนื้อหมูถูกหมักในน้ำส้มขมกับอาชีโอเตสีแดง ห่อด้วยใบตอง แล้วอบด้วยไฟอ่อนเป็นเวลานาน ชื่อนี้มาจาก píib เตาดินของชาวมายา ชาวมายาเคยปรุงกวาง เพคคารี และสัตว์ป่าอื่น ๆด้วยวิธีนี้ และเนื้อหมูเข้ามาแทนที่ในยุคอาณานิคม