อาหาร

โกชินีตา ปิบิล (หมูอบไฟอ่อน) มาจากที่ไหน?

โกชินีตา ปิบิลมาจากคาบสมุทรยูกาตันของเม็กซิโก เป็นเนื้อหมูหมักในน้ำส้มขมกับอาชีโอเตสีแดง ห่อด้วยใบตอง แล้วอบด้วยไฟอ่อนใน píib เตาดินที่ชาวมายาใช้มานานก่อนชาวสเปนจะนำหมูเข้ามา

เตาที่ขุดลงในดิน

píib หรือที่ภาษาสเปนเรียกว่า pib เริ่มจากหลุมในดิน เผาฟืนในหลุมจนเหลือแต่ถ่านแดง หินที่วางอยู่ด้านบนก็ร้อนจัด แล้วจึงใส่อาหารลงไป จากนั้นปิดทุกอย่างด้วยกิ่งไม้และดินอีกชั้นหนึ่ง เพื่อเก็บน้ำจากเนื้อและไอน้ำไว้ข้างใน ไม่มีหนังสือโบราณยุคก่อนสเปนเล่มใดอธิบายถึง píib แต่ผู้เชี่ยวชาญสรุปว่ามันเก่าแก่กว่ายุคอาณานิคม เพราะเตาดินไม่เคยเป็นธรรมเนียมของสเปน และชนชาติอื่น ๆ ในเมโสอเมริกาก็ใช้มันเช่นกัน

จากสัตว์ป่าสู่เนื้อหมู

หมู แกะ และวัวมาถึงเม็กซิโกพร้อมชาวสเปนในต้นศตวรรษที่ 16 ก่อนหน้านั้น ชาวมายาอบสัตว์ป่าที่ล่ามาได้อย่างกวางใน píib และเนื้อหมูเข้ามาแทนที่ในยุคอาณานิคม ชื่ออาหารจานนี้เชื่อมสองโลกเข้าด้วยกัน cochinita เป็นภาษาสเปนแปลว่าลูกหมู ส่วน pibil เป็นคำมายาที่หมายถึงอาหารที่ปรุงใน píib บันทึกที่เก่าที่สุดเกี่ยวกับ píib คือพจนานุกรมภาษามายาจากศตวรรษที่ 16 ซึ่งบรรยายถึงเตาที่ใช้อบฟักทอง เนื้อสัตว์ และอื่น ๆ ใต้ดิน

เช้าวันอาทิตย์ในยูกาตัน

โกชินีตาแท้ใช้ลูกหมูทั้งตัว แต่ทุกวันนี้พ่อครัวหลายคนใช้เนื้อไหล่หรือสันนอกหมูแทน สูตรยูกาตันหมักด้วยน้ำส้มขมเสมอ ส่วนที่อื่นใช้ส้มหวานกับมะนาวหรือน้ำส้มสายชูแทน เนื้อที่ปรุงรสแล้ววางลงในถาดโลหะบนใบตองย่าง ห่อด้วยใบตอง แล้วฝังลงดิน ตามธรรมเนียมจะกินกันในเช้าวันอาทิตย์และวันหยุดเทศกาล คู่กับตอร์ติยาข้าวโพด ถั่วดำบดผัด และหอมใหญ่สีแดงดองน้ำส้มขม

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Cochinita pibil ↗ · es.wikipedia.org ↗ · en.wikipedia.org › Píib ↗ · mexiconewsdaily.com ↗

อาหารอื่นๆ

อาหาร

แตงกวา

📍 เชิงเขาหิมาลัย อินเดียตอนเหนือและเนปาล

แตงกวาถูกนำมาเพาะปลูกในอินเดียเมื่อราว 3,000 ปีก่อน จากแตงกวาป่าบริเวณเชิงเขาหิมาลัย นักเขียนโรมันยกย่องแตงชนิดหนึ่งที่กินเป็นผัก ผลยาวคดเหมือนงู ซึ่งพวกเขาเรียกว่า cucumis ส่วนแตงกวาแท้เพิ่งมาถึงยุโรปในยุคกลาง

อาหาร

บั๋นหมี่ (แซนด์วิช)

📍 ไซ่ง่อน (นครโฮจิมินห์) เวียดนาม

ชาวฝรั่งเศสนำขนมปังบาแก็ตเข้ามาในเวียดนามในศตวรรษที่ 19 แต่แซนด์วิชบั๋นหมี่ที่สอดไส้ปาเต แครอทดอง และผักชี ก่อตัวขึ้นบนท้องถนนของไซ่ง่อนในทศวรรษ 1950 ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณคนทำขนมปังที่ย้ายมาจากทางเหนือ

อาหาร

มาคา (พืชหัว)

📍 ที่ราบสูงฆูนิน (ทะเลสาบฆูนิน) เปรู

มาคา พืชหัวคล้ายหัวผักกาดที่ปัจจุบันขายเป็นผงไปทั่วโลก เติบโตที่ความสูง 4,000 เมตร ซึ่งน้ำค้างแข็งและลมแรงทำให้พืชผลส่วนใหญ่อยู่ไม่รอด จนถึงปลายทศวรรษ 1980 มันยังปลูกกันเฉพาะรอบทะเลสาบฆูนินในเปรูตอนกลาง ที่ซึ่งยังคงอบมันในหลุมดินจนทุกวันนี้

เรื่องอื่นๆ จากอเมริกาเหนือ

สัตว์

กระรอกเทาตะวันออก

📍 ภาคตะวันออกของอเมริกาเหนือ

กระรอกเทาในบริเตนเป็นกระรอกอเมริกัน สปีชีส์นี้เป็นสัตว์พื้นเมืองของภาคตะวันออกของอเมริกาเหนือ และถูกปล่อยตามคฤหาสน์ในชนบทของบริเตนตั้งแต่ทศวรรษ 1870 นับแต่นั้นมันก็เข้าแทนที่กระรอกแดงพื้นเมืองของบริเตนไปเกือบหมด

เกม

ซูโดกุ

📍 อินดีแอนา สหรัฐอเมริกา

ปริศนาแบบสมัยใหม่น่าจะสร้างโดยฮาวเวิร์ด การ์นส์ สถาปนิกเกษียณจากรัฐอินดีแอนา และตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Dell ของสหรัฐฯ ในปี 1979 ในชื่อ “Number Place” ต่อมานิโคลิของญี่ปุ่นตั้งชื่อว่าซูโดกุ

ดนตรีและการเต้น

บลูส์ (ดนตรี)

📍 ภาคใต้ตอนล่าง สหรัฐอเมริกา (ดินดอนสามเหลี่ยมมิสซิสซิปปี)

บลูส์เติบโตจากเพลงของชาวแอฟริกันอเมริกันในภาคใต้ตอนล่างราวทศวรรษ 1860 ราวปี 1903 ดับเบิลยู.ซี. แฮนดี หัวหน้าวงดนตรี ได้ยินมันที่สถานีรถไฟในมิสซิสซิปปี จากชายคนหนึ่งที่เลื่อนมีดไปตามสายกีตาร์ “ดนตรีที่แปลกที่สุดที่ผมเคยได้ยิน”