แซกโซโฟน มาจากที่ไหน?
แซกโซโฟนมาจากเบลเยียม อดอล์ฟ แซกซ์ ช่างทำเครื่องดนตรีจากเมืองดีน็องที่เติบโตในโรงงานของพ่อในบรัสเซลส์ ออกแบบมันขึ้นราวปี 1840 จากนั้นย้ายไปปารีส และจดสิทธิบัตรแซกโซโฟนทั้งตระกูลที่นั่นในปี 1846
เครื่องทองเหลืองที่มีลิ้น
แซกซ์เรียนฟลูตและคลาริเน็ตที่บรัสเซลส์ และสิ่งประดิษฐ์สำคัญชิ้นแรกของเขาคือเบสคลาริเน็ตแบบปรับปรุง งานนั้นทำให้เขาเกิดความคิดใหม่ คือเครื่องดนตรีที่มีพลังของเครื่องทองเหลืองและความคล่องตัวของเครื่องลมไม้ เขาใส่ปากเป่าแบบลิ้นเดี่ยวกับลำตัวทองเหลืองทรงกรวย ต่างจากคลาริเน็ตที่กระโดดขึ้นไปขั้นคู่สิบสองเมื่อเป่าแรงเกิน เครื่องนี้ขึ้นไปหนึ่งอ็อกเทฟ ทั้งสองช่วงเสียงจึงใช้นิ้วแบบเดียวกัน บันทึกของเบลเยียมระบุว่าแซกโซโฟนตัวแรกเสร็จในปี 1841
ปารีสกับสิทธิบัตร
ในปี 1842 แซกซ์ย้ายไปปารีสตามคำเชิญของพลโทเดอรูมีนี เพื่อจัดหาเครื่องดนตรีที่ดีขึ้นให้กองทัพฝรั่งเศส และในปีนั้นเอง เอกตอร์ แบร์ลิโอซ นักประพันธ์เพลง ก็เขียนชื่นชมแซกโซโฟน วันที่ 28 มิถุนายน 1846 แซกซ์ได้สิทธิบัตรอายุ 15 ปีที่ครอบคลุมแซกโซโฟน 14 แบบ แบ่งเป็นสองตระกูล ตระกูลละเจ็ดแบบ ตั้งแต่โซปรานิโนไปจนถึงคอนทราเบส ไม่นานเครื่องคีย์ B♭ และ E♭ ก็กลายเป็นมาตรฐาน ในทศวรรษ 1840 และ 1850 วงดุริยางค์ทหารของฝรั่งเศสและอังกฤษนำไปใช้ แต่วงออร์เคสตราไม่เคยรับแซกโซโฟนเป็นสมาชิกประจำ
ทำไมคนถึงทายว่านิวออร์ลีนส์
แจ๊สทำให้แซกโซโฟนโด่งดัง หลายคนจึงคิดว่ามันเกิดในอเมริกา ที่จริงมันไปถึงสหรัฐอเมริกาในฐานะเครื่องดนตรีของวงดุริยางค์ ปลายศตวรรษที่ 19 แพทริก กิลมอร์ หัวหน้าวง และเอ็ดเวิร์ด เลอเฟบร์ นักแซกโซโฟนที่เกิดในเนเธอร์แลนด์ ช่วยกันเผยแพร่มันที่นั่น วงโวเดอวิลและแร็กไทม์เริ่มใช้มันราวปี 1900 ตามมาด้วยวงดนตรีลีลาศช่วงต้นทศวรรษ 1920 หลังจากนั้นนักดนตรีอย่างโคลแมน ฮอว์กินส์ และต่อมาชาร์ลี พาร์กเกอร์ จึงทำให้มันกลายเป็นหนึ่งในเสียงที่ยิ่งใหญ่ของแจ๊ส
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org › Saxophone ↗ · en.wikipedia.org › Adolphe Sax ↗ · brusselstimes.com ↗
.jpg/330px-Silhouettes_on_a_dark_stage_(Unsplash).jpg)
.jpg/330px-Concert_crowd_(Unsplash).jpg)
