ต้นหางนกยูงฝรั่ง (ต้นแฟลมบอยองต์) มาจากที่ไหน?
ต้นหางนกยูงฝรั่งมาจากมาดากัสการ์ ซึ่งมันขึ้นเองตามธรรมชาติเฉพาะในป่าแล้งทางตะวันตกและทางเหนือของเกาะเท่านั้น มันเรียงรายอยู่ตามถนนทั่วเขตร้อนมานานก่อนที่วิทยาศาสตร์จะรู้ในทศวรรษ 1930 ว่ามันขึ้นเองอยู่ที่ไหน
ปริศนาที่ไขได้ในปี 1932
นักพฤกษศาสตร์ตั้งชื่อต้นไม้นี้ว่า Poinciana regia ในปี 1829 และตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ก็มีการปลูกมันทั่วเขตร้อน แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันขึ้นเองตามธรรมชาติที่ไหน จนปี 1932 เจ. เลอองดรี นักพฤกษศาสตร์ จึงพบกลุ่มต้นที่ขึ้นตามธรรมชาติบนชายฝั่งตะวันตกของมาดากัสการ์ ปัจจุบันสวนพฤกษศาสตร์หลวงคิวระบุว่ามันจำกัดอยู่ในป่าแล้งทางตะวันตกของเกาะ คือทางเหนือและทางตะวันตกของเทือกเขาเบมาราฮา และในป่าแล้งรอบอันต์ซีรานานาลงไปทางใต้จนถึงดาไรนา
ไม้ให้ร่มแห่งเขตร้อน
ต้นไม้นี้โตเร็วและแผ่เรือนยอดเป็นรูปร่ม จึงเป็นไม้ให้ร่มยอดนิยมตามถนนและสวนสาธารณะ ดอกสีแดงสดกว้างราว 10 เซนติเมตร กลีบบนมีแต้มสีขาวหรือสีเหลืองนวล และฝักแข็งเหมือนเนื้อไม้ยาวได้กว่าครึ่งเมตร ระหว่างทางมันได้ชื่อมากมาย เช่น flamboyant, flame tree, royal poinciana และ gulmohar ในบางแห่งมันกลายเป็นพืชป่า และในบางส่วนของออสเตรเลียถือเป็นพืชรุกราน
ทำไมคนถึงทายว่าแคริบเบียน
ในแคริบเบียน ฟลัมโบยัน (flamboyán) เป็นภาพที่คุ้นตา มันเป็นดอกไม้ประจำชาติของเซนต์คิตส์และเนวิส ปรากฏในภาพวาดของเปอร์โตริโกมากมาย และเมืองเปญวยลัสของเปอร์โตริโกก็มีฉายาว่า El Valle de los Flamboyanes หรือ “หุบเขาแห่งต้นหางนกยูงฝรั่ง” แม้แต่ชื่อ poinciana ก็มาจากสกุลที่ตั้งชื่อตามฟิลิป เดอ ลองวิลลิเยร์ เดอ ปวงซี ขุนนางฝรั่งเศสผู้ปกครองเซนต์คิตส์ แต่ถิ่นกำเนิดเดียวของมันคือมาดากัสการ์ ซึ่งป่าของมันถูกแบ่งเป็นหย่อมเล็กหย่อมน้อยอย่างหนักจากการตัดและเผาป่าทำไร่ การเผาถ่าน การเลี้ยงสัตว์ และไฟป่า
แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · powo.science.kew.org ↗ · florida.plantatlas.usf.edu ↗
