Cajuína (złocisty napój z jabłka nerkowca): skąd to się wzięło?
Cajuína pochodzi z północno-wschodniej Brazylii, ze stanów Ceará i Piauí. Ten klarowny, złocisty napój bezalkoholowy robi się z soku z jabłka nerkowca, a stworzył go w latach 90. XIX wieku Rodolfo Teófilo, farmaceuta i pisarz z Fortalezy.
Odpowiedź farmaceuty na cachaçę
Teófilo dorastał w Fortalezie, w 1875 roku uzyskał dyplom farmaceuty i prowadził aptekę, zanim zaczął uczyć nauk przyrodniczych. Pisał też powieści o suszach i głodzie na północnym wschodzie. W latach 90. XIX wieku opracował sposób klarowania soku z nerkowca i, jak sam twierdził, chciał, by napój pomagał walczyć z alkoholizmem: widział w nim nieszkodliwy zamiennik cachaçy. Napoje z nerkowca były jednak znacznie starsze: rdzenne ludy regionu od dawna robiły napoje z jabłka nerkowca.
Klarowna, butelkowana i gotowana
Aby zrobić cajuínę, z dojrzałych jabłek nerkowca wyciska się sok i klaruje go, dziś zwykle żelatyną spożywczą; dawniej niektórzy wytwórcy używali zamiast niej soku drzewa nerkowca. Klarowny sok filtruje się przez bawełniane płótno lub filc i rozlewa do butelek, które zamyka się i podgrzewa w łaźni wodnej. Ciepło sterylizuje napój, więc długo się przechowuje, i karmelizuje naturalne cukry soku, co nadaje cajuínie bursztynowożółtą barwę.
Skąd skojarzenie z Indiami
Indie są jednym z największych producentów nerkowców na świecie, a indyjscy kucharze dodają nerkowce w całości do słodyczy i curry lub mielą je na sosy takie jak korma, więc wielu ludzi kojarzy nerkowce z Indiami. Ale orzechy podróżują znacznie dalej niż owoce: jabłka nerkowca łatwo się obijają i szybko psują. Do cajuíny roszczą sobie prawo wytwórcy zarówno z Ceará, jak i z Piauí, a brazylijski instytut dziedzictwa IPHAN uznał tradycyjny wyrób napoju w Piauí za część niematerialnego dziedzictwa kraju.
Źródła: en.wikipedia.org › Cajuína ↗ · pt.wikipedia.org › Cajuína ↗ · mais.opovo.com.br ↗ · en.wikipedia.org › Cashew ↗ · pt.wikipedia.org › Rodolfo Teófilo ↗
