Whence
Emoliente (napar z jęczmienia i ziół)
Napój

Emoliente (napar z jęczmienia i ziół): skąd to się wzięło?

Emoliente pochodzi z Limy w Peru. Ten ciepły napar z prażonego jęczmienia, siemienia lnianego i ziół, doprawiony limonką i cukrem, wyrósł z ziołowych wywarów jęczmiennych kolonialnej Limy, a uliczni sprzedawcy wciąż sprzedają go z wózków wczesnym rankiem i wieczorem.

Ziołowe napary w Mieście Królów

Hiszpanie przywieźli wodę jęczmienną do Ameryki, a według historyka Juana Luisa Orrego wzmianki o napoju jęczmiennym sprzedawanym w Limie sięgają czasów kolonialnych. Sprzedawczynie zwane tisaneras chodziły po placach Limy, „Miasta Królów”, z glinianymi garnkami leczniczych naparów ziołowych. Akwarela Pancha Fierra z 1850 roku przedstawia afroperuwiańską tisanerę z dzbanem na głowie, a Ricardo Palma zapisał jej poranny okrzyk: „La tisanera llegó”.

Emolientero na każdym rogu

Kucharze z Limy zrobili z tych naparów emoliente, a XIX-wieczni podróżnicy wspominali o tym napoju w stolicy. Stał się tak popularny, że praktycznie na każdym rogu ulicy stał emolientero, sprzedawca emoliente. Pewien sprzedawca z mniej więcej 40-letnim stażem przy wózku zaczyna pracę o 2 w nocy i praży jęczmień jak ziarna kawy, by nadać napojowi kolor. Przy wózku nalewa chochlą bazę do kubka i dolewa ziołowe ekstrakty, na przykład ze skrzypu, lucerny lub kociego pazura.

Skąd skojarzenie z Meksykiem

Ciepłe napoje z ulicznych wózków są powszechne w całej Ameryce Łacińskiej i wielu ludziom kojarzą się z Meksykiem. Emoliente to jednak peruwiańska tradycja, która wciąż się zmienia: sprzedawcy dodali nowe rośliny, takie jak muña i aloes, a latem, gdy sprzedaż może spaść o 20 lub 30 procent, niektórzy podają napój na zimno. Peruwiańska ustawa nr 30198 ustanowiła nawet 20 lutego narodowym dniem emoliente i innych tradycyjnych naturalnych napojów.

Źródła: en.wikipedia.org ↗ · andina.pe ↗ · punchdrink.com ↗ · larepublica.pe ↗

Więcej z kategorii: Napoje

Mleko owsiane
Napój

Mleko owsiane

📍 Lund, Szwecja

Mleko owsiane, jakie znamy, stworzył na początku lat 90. XX wieku Rickard Öste, badacz żywności z Uniwersytetu w Lund w Szwecji, gdy zajmował się nietolerancją laktozy. Napoje owsiane notowano już w XVIII wieku, ale jego był jednym z pierwszych w sprzedaży.

Ajran (słony napój jogurtowy)
Napój

Ajran (słony napój jogurtowy)

📍 Azja Środkowa

Ajran, czyli jogurt rozbity z zimną wodą i szczyptą soli, bywa nazywany narodowym napojem Turcji, ale stworzyły go plemiona turkijskie w Azji Środkowej. Już XI-wieczny słownik turkijski definiuje go jako „napój z mleka”.

Bubble tea
Napój

Bubble tea

📍 Tajwan

Bubble tea narodziła się w tajwańskich herbaciarniach w latach 80. XX wieku, gdy do słodkiej herbaty z mlekiem zaczęto wrzucać ciągnące się kulki tapioki. Dwie herbaciarnie, w Taizhongu i Tainanie, do dziś obie twierdzą, że to one były pierwsze.

Więcej z kontynentu: Ameryka Południowa

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)
Roślina

Kaktus bożonarodzeniowy (Schlumbergera)

📍 Nadmorskie góry południowo-wschodniej Brazylii

Kaktus bożonarodzeniowy to nie roślina pustynna: jego dzicy przodkowie z rodzaju Schlumbergera rosną na drzewach i skałach w mglistych nadmorskich górach południowo-wschodniej Brazylii. Nazywa się je tam flor de maio, „kwiat majowy”, bo kwitną jesienią na półkuli południowej.

Feijoa
Jedzenie

Feijoa

📍 Południowa Brazylia i Urugwaj

Nowozelandczycy tak kochają feijoe, że wielu uważa je za rodzimy owoc, ale pochodzą one z wyżyn południowej Brazylii i Urugwaju. Rośliny zabrane z Urugwaju do Francji w 1890 roku trafiły później do Kalifornii, a potem do Nowej Zelandii.

Sombrero vueltiao (kapelusz w paski z trzciny)
Moda

Sombrero vueltiao (kapelusz w paski z trzciny)

📍 Doliny Sinú i San Jorge (Córdoba i Sucre), Kolumbia

Czarno-białe sombrero vueltiao pochodzi od ludu Zenú z dolin Sinú i San Jorge w Kolumbii. Plecie się je z trzciny caña flecha, nazwa odnosi się do warkocza zwijanego wkoło, a w 2004 roku stało się symbolem narodowym.