Cochinita pibil (wolno pieczona wieprzowina): skąd to się wzięło?
Cochinita pibil pochodzi z Półwyspu Jukatan w Meksyku. To wieprzowina marynowana w soku z gorzkich pomarańczy i czerwonym achiote, zawinięta w liście bananowca i powoli pieczona w píib, ziemnym piecu, którego Majowie używali na długo przed tym, jak Hiszpanie przywieźli świnie.
Piec wykopany w ziemi
Píib, po hiszpańsku pib, zaczyna się od dołu w ziemi. Drewno spala się w nim na żar, ułożone na wierzchu kamienie się nagrzewają i wkłada się jedzenie. Potem wszystko przykrywa się gałęziami i warstwą ziemi, która zatrzymuje soki i parę. Żaden przedhiszpański kodeks nie opisuje píib, ale eksperci uznają, że jest starszy niż rządy kolonialne: piec ziemny nigdy nie był hiszpańską tradycją, a używały go też inne ludy Mezoameryki.
Od dziczyzny do wieprzowiny
Świnie, owce i bydło dotarły do Meksyku z Hiszpanami na początku XVI wieku. Wcześniej Majowie piekli w píib dziczyznę, na przykład jelenie, a w czasach kolonialnych zastąpiła ją wieprzowina. Nazwa potrawy łączy oba światy: cochinita to po hiszpańsku prosiaczek, a pibil to w języku Majów jedzenie przyrządzone w píib. Najstarszy zapis o píib pochodzi z XVI-wiecznego słownika języka Majów, który opisuje piec, w którym pod ziemią pieczono dynie, mięso i nie tylko.
Niedzielne poranki na Jukatanie
Prawdziwa cochinita to całe prosię, choć wielu kucharzy używa dziś łopatki lub schabu. Przepisy z Jukatanu zawsze każą marynować mięso w soku z gorzkich pomarańczy; gdzie indziej zastępuje się go słodką pomarańczą z limonką lub octem. Przyprawione mięso układa się w metalowej formie na warstwie opieczonych liści bananowca, zawija w nie i zakopuje. Tradycyjnie jada się je w niedzielne poranki i w święta, z kukurydzianymi tortillami, podsmażaną czarną fasolą i czerwoną cebulą marynowaną w soku z gorzkich pomarańczy.
Źródła: en.wikipedia.org › Cochinita pibil ↗ · es.wikipedia.org ↗ · en.wikipedia.org › Píib ↗ · mexiconewsdaily.com ↗