Whence
ผ้าเคนเต
แฟชั่น

ผ้าเคนเต มาจากที่ไหน?

ผ้าเคนเตมาจากกานา ซึ่งช่างทอชาวอาซันเตและเอเวทอผ้านี้มาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 17 แถบผ้าแคบ ๆ ที่มักกว้างเพียงหนึ่งฝ่ามือถูกทอเป็นลวดลายสีสดบนกี่ขนาดเล็ก แล้วเย็บต่อกันตามขอบเป็นผ้าผืนใหญ่ผืนเดียว

กำเนิดในดินแดนอาซันเต

นักโบราณคดีพบแกนปั่นด้ายและหลุมย้อมจากศตวรรษที่ 14 ถึง 18 ในเมืองเก่าทางใต้ของกานาอย่างเบโกและโบโนมันโซ มุขปาฐะของชาวอาซันเตระบุว่าเคนเตเริ่มต้นที่บอนไวร์ ในภูมิภาคแอชานตีปัจจุบัน ในศตวรรษที่ 17 และตำนานหนึ่งเล่าว่าช่างทอที่นั่นได้แรงบันดาลใจจากใยแมงมุม ในศตวรรษที่ 18 ตัวแทนชาวเดนมาร์กบรรยายว่าช่างฝีมือของกษัตริย์โอโปกู แวร์ แกะผ้าแพรทัฟตะนำเข้าออกเป็นเส้นไหม ขณะที่ช่างทอของพระองค์ทอแถบผ้ากว้างสามนิ้ว

ไหม สีสัน และสุภาษิต

พอถึงต้นศตวรรษที่ 19 ผ้าเคนเตไหมของชาวอาซันเตก็พัฒนาเต็มที่ ในปี 1817 โทมัส เอ็ดเวิร์ด บาวดิช บรรยายถึงผ้าที่ “ใหญ่และหนักอย่างไม่น่าเชื่อ” แถบผ้าทอจากกี่มือขนาดเล็กแบบตะกอคู่ แล้วนำมาวางเรียงกันให้ลวดลายสลับกัน ทุกลายมีชื่อ ซึ่งมักมาจากสุภาษิต เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ หรือหัวหน้าเผ่า ช่างทอชาวอาซันเตนิยมลายเรขาคณิตทอด้วยไหม ส่วนช่างทอชาวเอเวในภูมิภาควอลตาเพิ่มรูปสัตว์ คน และตัวอักษรเข้าไปด้วย

ทำไมคนถึงทายว่าไนจีเรีย

ทุกวันนี้ผู้คนสวมผ้าเคนเตกันไกลเกินกานาไปมาก ผ้าพิมพ์ลายเคนเตที่ผลิตจำนวนมากวางขายทั่วแอฟริกาตะวันตก และผ้าคล้องคอเคนเตก็ปรากฏในพิธีรับปริญญา โดยเฉพาะในหมู่ชาวแอฟริกันอเมริกัน ผ้าทอเป็นแถบเป็นสิ่งทอโบราณของภูมิภาคที่กว้างกว่านี้ และมุขปาฐะของชาวเอเวเล่าว่าการทอผ้าของพวกเขาเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 16 เมื่อช่างทอมาพร้อมผู้อพยพที่ย้ายจากทางตะวันออกมาตั้งถิ่นฐานใหม่ในกานา แต่เคนเตเป็นของกานา ยูเนสโกขึ้นทะเบียนฝีมือการทอเคนเตในปี 2024 และตั้งแต่ปี 2025 มีเพียงผ้าที่ทอในชุมชนกานาที่ได้รับการรับรองเท่านั้นที่ขายในชื่อเคนเตได้

แหล่งที่มา: en.wikipedia.org ↗ · collections.vam.ac.uk ↗ · ich.unesco.org ↗

เสื้อผ้าและแฟชั่นอื่นๆ

ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮ
แฟชั่น

ผ้าห่มคลุมไหล่นาวาโฮ

📍 ดินแดนชนชาตินาวาโฮ (แอริโซนาและนิวเม็กซิโก) สหรัฐอเมริกา

ก่อนจะทอพรม หญิงชาวนาวาโฮทอผ้าห่มขนสัตว์ลายทางไว้คลุมไหล่ ชนเผ่าที่ราบต่างหวงแหนมัน ในปี 1850 ผืนหนึ่งอาจมีราคาถึง 50 ดอลลาร์ทองคำ การหันไปทอพรมปูพื้นเกิดขึ้นหลังทางรถไฟมาถึงดินแดนนาวาโฮในทศวรรษ 1880

ผ้าคลุมไหล่มะนิลา (มันตอน เด มะนิลา)
แฟชั่น

ผ้าคลุมไหล่มะนิลา (มันตอน เด มะนิลา)

📍 กวางโจว (กวางตุ้ง) และมาเก๊า จีน

แม้จะชื่อมะนิลา แต่ผ้าคลุมไหล่มะนิลาคือผ้าไหมที่ปักในกวางโจว (กวางตุ้ง) ประเทศจีน เพื่อส่งออก เรือขนมันไปสเปนโดยผ่านมะนิลา และด้วยพู่ไหมยาว ๆ มันจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของชุดนักเต้นฟลาเมงโก

เสื้อคลุมขนนก (ʻahu ʻula)
แฟชั่น

เสื้อคลุมขนนก (ʻahu ʻula)

📍 หมู่เกาะฮาวาย

หัวหน้าเผ่าฮาวายสวม ʻahu ʻula เสื้อคลุมที่ปกคลุมด้วยขนนกสีแดงและเหลืองเล็กจิ๋วผูกบนตาข่ายใยโอโลนา ว่ากันว่าเสื้อคลุมผืนใหญ่ของคาเมฮาเมฮามีขนนก 450,000 เส้นจากนกราว 80,000 ตัว ในปี 1779 หัวหน้าเผ่าคนหนึ่งคลุมเสื้อแบบนี้ให้กัปตันคุก

เรื่องอื่นๆ จากแอฟริกา

บันนีเชา
อาหาร

บันนีเชา

📍 เดอร์บัน แอฟริกาใต้

ในบันนีเชาไม่มีกระต่ายหรอก มันคือขนมปังขาวทั้งก้อนที่คว้านไส้ออกแล้วเติมแกงลงไป เมนูนี้ถูกคิดขึ้นในทศวรรษ 1940 โดยชุมชนชาวอินเดียในเดอร์บัน ที่ซึ่งคนท้องถิ่นยังสั่ง “quarter mutton” (แกงแกะในขนมปังเสี้ยวก้อน) กันอยู่

เครื่องดื่ม

มูร์ซิก (นมหมักรสรมควัน)

📍 หุบเขาริฟต์ (ที่สูงกาเลนจิน) เคนยา

มูร์ซิกคือนมที่หมักหลายวันในน้ำเต้าที่ทาด้านในด้วยถ่านจากกิ่งไม้เผา ทำให้มีรสรมควันและสีออกฟ้าอ่อน ๆ มันมาจากชาวกาเลนจินแห่งหุบเขาริฟต์ในเคนยา และนักวิ่งแชมป์ของประเทศก็ได้รับการต้อนรับกลับบ้านด้วยมูร์ซิก

ไผ่กวนอิม (ไผ่นำโชค)
พืช

ไผ่กวนอิม (ไผ่นำโชค)

📍 แอฟริกากลาง (จากแคเมอรูนถึงคองโก)

แม้จะมีชื่อเล่นอย่าง “ไผ่น้ำจีน” แต่ไผ่นำโชคไม่ใช่ไผ่และไม่ได้มาจากจีน มันคือต้นแดรซีนาที่ขึ้นเองตามธรรมชาติในแอฟริกากลาง ตั้งแต่แคเมอรูนถึงคองโก ชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งเป็นเกียรติแก่เฮนรี แซนเดอร์ ผู้ปลูกกล้วยไม้ชาวเยอรมันในอังกฤษ